Aleksander i Rufus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Święci
Aleksander i Rufus
Data i miejsce śmierci koniec I wieku (?)
starożytny Rzym (?)
Czczeni przez Kościół katolicki
Cerkiew prawosławną
Apostolski Kościół Ormiański
Wspomnienie 21 listopada[a]

4 stycznia, 8 lub 9 kwietnia[b]
17 stycznia, 21 lub 22 kwietnia[c]

Aleksander i Rufus (Rufus z Rzymu) – postacie biblijne żyjące w I wieku , święci Kościoła katolickiego, prawosławnego i ormiańskiego.

Żywot świętych[edytuj | edytuj kod]

Ewangelista Marek wymienia synów Szymona Cyrenejczyka Aleksandra i Rufusa. Porównując nowotestamentową Ewangelię Marka (BT Mk 15,21) i List do Rzymian (BT Rz 16,13) przypuszcza się iż bracia znani byli z czasów kiedy towarzyszyli Piotrowi Apostołowi w pobycie w gminie rzymskiej, a Rufus wymieniany w Liście Pawła z Tarsu jest tą samą postacią, która pojawia się w Ewangelii Marka[d][1].

Obaj mieli być znanymi czytelnikom Ewangelii. Niektórzy hagiografowie zaliczają Rufusa do grupy siedemdziesięciu dwóch wysłańców Jezusa Chrystusa i przypisują późniejsze biskupstwo egipskich Teb[1].

Aleksander miał zginąć ponosząc śmierć męczeńską w Kartagenie 11 marca, zaś Rufus znalazł się w martyrologium św. Ado pod dniem 21 marca.

Dzień obchodów[edytuj | edytuj kod]

Wspomnienie liturgiczne św. Rufusa w Kościele katolickim obchodzone jest za Martyrologium rzymskim 21 listopada[2].

Wyznawcy prawosławia wspominają Świętego 4/17 stycznia[3] i 8/21 kwietnia[e], tj. 17 stycznia (wspomnienie 70 apostołów) i 21 kwietnia według kalendarza gregoriańskiego[4], natomiast w Kościele ormiańskim wspomnienie obchodzone jest 9/22 kwietnia, tj. 22 kwietnia[5].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. liturgia katolicka
  2. liturgia prawosławna według kalendarza juliańskiego
  3. prawosławna liturgia według kalendarza gregoriańskiego
  4. Niektórzy egzegeci kwestionują identyfikowanie Rufusa z Ewangelii Marka z wymienianym w Liście do Rzymian.
  5. Podwójne datowanie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rufus, syn Szymona z Cyreny. [dostęp 2010-11-5]. (SJ i Wydawnictwo WAM)
  2. San Rufo (wł.). [dostęp 2010-11-05].
  3. Kalendarz prawosławny (4 stycznia) - wspomnienie 6 apostołów z siedemdziesięciu według liturgiikalendarza juliańskiego ПРАВОСЛАВНЫЙ КАЛЕНДАРЬ (ros.)
  4. Kalendarz prawosławny (8/21 kwietnia) ПРАВОСЛАВНЫЙ КАЛЕНДАРЬ (ros.)
  5. Rufus von Rom w Ökumenisches Heiligenlexikon (niem.)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 1: A-C. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 1997, s. 89. ISBN 83-7097-271-3.
  2. Biblia Tysiąclecia, wydanie III. Poznań - Warszawa: Pallottinum, 1980.
Źródło internetowe
  1. Ekkart Sauser, RUFUS von Rom (Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon) (niem.) [data publikacji 7.03.1999]