Aleksiej Kasatonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksiej Kasatonow
Alexei Kasatonov 2009.jpg

Aleksiej Kasatonow w Galerii Sławy IIHF (2009)
Pozycja obrońca
Uchwyt kija lewy
Wzrost 185 cm
Masa 96 kg
Klub kariera zakończona
Narodowość rosyjska
Urodzony 14 października 1959 w Leningradzie
Draft NHL 12 runda, 225 numer, 1983
New Jersey Devils

Aleksiej Wiktorowicz Kasatonow, ros. Алексей Викторович Касатонов (ur. 14 października 1959 w Leningradzie) – radziecki i rosyjski hokeista, reprezentant ZSRR, trzykrotny olimpijczyk. Trener i działacz hokejowy; Zasłużony Mistrz Sportu Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (1981).

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek SKA Sankt Petersburg. Wieloletni zawodnik CSKA Moskwa. Przez kilka lat występował w NHL. Zawodową karierę zakończył w 1997 w CSKA Moskwa.

W reprezentacji ZSRR uczestniczył w turniejach zimowych igrzysk olimpijskich 1980, 1984, 1988, mistrzostw świata w 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1991 oraz Canada Cup 1981, 1984, 1987, 1991. Brał udział w meczu nazwanym Cud na lodzie i cyklu meczów Rendez-vous ’87.

Razem z nim w jednej piątce meczowej grał obrońca Wiaczesław Fietisow i trzej napastnicy: Władimir Krutow, Igor Łarionow i Siergiej Makarow – byli zwani „Zielona Jednostka” (od zielonych koszulek noszonych przez nich podczas treningów)[1][2].

Kariera szkoleniowa i menedżerska[edytuj | edytuj kod]

  • Rosja Reprezentacja Rosji – menedżer generalny na mistrzostwach świata 2001
  • Rosja Krylja Sowietow Moskwa (2009–2010) – I trener
  • Rosja CSKA Moskwa (2010–2011) – wiceprezydent ds. operacji hokejowych
  • Rosja SKA Sankt Petersburg (2011–2014) – menedżer generalny
  • Rosja Reprezentacja Rosji (od 2011) – menedżer generalny na mistrzostwach świata 2013

Od maja 2009 do lipca 2010 był szkoleniowcem w klubie Krylja Sowietow Moskwa[3]. 20 maja 2011 objął funkcję menadżera generalnego w swoim macierzystym klubie SKA Sankt Petersburg. W kwietniu 2013 został mianowany menadżerem generalnym reprezentacji Rosji[4] na turnieje mistrzostw świata 2013 i igrzysk olimpijskich 2014[5][6]. Po sezonie KHL (2013/2014) odszedł ze SKA[7].

Ponadto w ramach amatorskich rozgrywek hokejowych, powołanych przez prezydenta Władimira Putina i weteranów radzieckiego i rosyjskiego hokeja pod nazwą Nocna Hokejowa Liga działa w radzie dyrektorów jako kurator Konferencji Sankt Petersburg[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
  • Simple gold cup.svg Puchar Spenglera: 1977 ze SKA Leningrad
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1990 z CSKA Moskwa
  • Simple gold cup.svg Puchar ZSRR: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Simple gold cup.svg Puchar Europy: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Gold medal with cup.svg Mistrzostwo Wysszaja Liga: 1997 z CSKA Moskwa
Indywidualne
  • Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1979:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy obrońca turnieju[9]
  • Canada Cup 1981
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1980/1981:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Sezon ligi radzieckiej 1981/1982:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1982:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1982/1983:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1983:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy obrońca turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1983/1984:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Sezon ligi radzieckiej 1984/1985:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1985:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1985/1986:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1986:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon ligi radzieckiej 1986/1987:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Sezon ligi radzieckiej 1987/1988:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1991:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Sezon NHL (1993/1994):
Rekord
  • Najbardziej utytułowany zawodnik w historii Pucharu Europy: 13 tytułów (w tym jako jedyny wygrywał trofeum rokrocznie w nieprzerwanej serii)

Wyróżnienia i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]