Aleksiej Kasatonow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Aleksiej Kasatonow
Ilustracja
Aleksiej Kasatonow w Galerii Sławy IIHF (2009)
Data i miejsce urodzenia 14 października 1959
Leningrad
Obywatelstwo rosyjska
Wzrost 185 cm
Pozycja obrońca
Uchwyt lewy
Draft NHL 1983, numer: 225 (12 runda)
New Jersey Devils
podpis
Odznaczenia
Order „Za Zasługi dla Ojczyzny” IV klasy Order Honoru Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order „Znak Honoru” Medal „Za pracowniczą dzielność” (ZSRR)

Aleksiej Wiktorowicz Kasatonow, ros. Алексей Викторович Касатонов (ur. 14 października 1959 w Leningradzie) – radziecki i rosyjski hokeista, reprezentant ZSRR, trzykrotny olimpijczyk. Trener i działacz hokejowy.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Wychowanek SKA Sankt Leningrad. Wieloletni zawodnik CSKA Moskwa. Przez kilka lat występował w NHL. Zawodową karierę zakończył w 1997 w CSKA Moskwa.

W reprezentacji ZSRR uczestniczył w turniejach zimowych igrzysk olimpijskich 1980, 1984, 1988, mistrzostw świata w 1981, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1991 oraz Canada Cup 1981, 1984, 1987, 1991. Brał udział w meczu nazwanym Cud na lodzie i cyklu meczów Rendez-vous ’87.

Razem z nim w jednej piątce meczowej grał obrońca Wiaczesław Fietisow i trzej napastnicy: Władimir Krutow, Igor Łarionow i Siergiej Makarow – byli zwani „Zielona Jednostka” (od zielonych koszulek noszonych przez nich podczas treningów)[1][2].

Kariera szkoleniowa i menedżerska[edytuj | edytuj kod]

  • Rosja Reprezentacja Rosji – menedżer generalny na mistrzostwach świata 2001
  • Rosja Krylja Sowietow Moskwa (2009–2010) – główny trener
  • Rosja CSKA Moskwa (2010–2011) – wiceprezydent ds. operacji hokejowych
  • Rosja SKA Sankt Petersburg (2011–2014) – menedżer generalny
  • Rosja Reprezentacja Rosji (od 2011) – menedżer generalny na mistrzostwach świata 2013

Od maja 2009 do lipca 2010 był szkoleniowcem w klubie Krylja Sowietow Moskwa[3]. 20 maja 2011 objął funkcję menadżera generalnego w swoim macierzystym klubie SKA Sankt Petersburg. W kwietniu 2013 został mianowany menadżerem generalnym reprezentacji Rosji[4] na turnieje mistrzostw świata 2013 i igrzysk olimpijskich 2014[5][6]. Po sezonie KHL (2013/2014) odszedł ze SKA[7].

Ponadto w ramach amatorskich rozgrywek hokejowych, powołanych przez prezydenta Władimira Putina i weteranów radzieckiego i rosyjskiego hokeja pod nazwą Nocna Hokejowa Liga działa w radzie dyrektorów jako kurator Konferencji Sankt Petersburg[8].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
  • Simple gold cup.svg Puchar Spenglera: 1977 ze SKA Leningrad
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal mistrzostw ZSRR: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Silver medal with cup.svg Srebrny medal mistrzostw ZSRR: 1990 z CSKA Moskwa
  • Simple gold cup.svg Puchar ZSRR: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Simple gold cup.svg Puchar Europy: 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989 z CSKA Moskwa
  • Gold medal with cup.svg Złoty medal wyższej ligi: 1997 z CSKA Moskwa
Indywidualne
  • Mistrzostwa świata juniorów do lat 20 w 1979:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy obrońca turnieju[9]
  • Canada Cup 1981
    • Skład gwiazd turnieju
  • Liga radziecka 1980/1981:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Liga radziecka 1981/1982:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1982:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Liga radziecka 1982/1983:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1983:
    • Skład gwiazd turnieju
    • Najlepszy obrońca turnieju
  • Liga radziecka 1983/1984:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Liga radziecka 1984/1985:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1985:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Liga radziecka 1985/1986:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1986:
    • Skład gwiazd turnieju
  • Liga radziecka 1986/1987:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Liga radziecka 1987/1988:
    • Pierwszy skład gwiazd
  • Mistrzostwa Świata 1991:
    • Skład gwiazd turnieju
  • NHL (1993/1994):
Rekord
  • Najbardziej utytułowany zawodnik w historii Pucharu Europy: 13 tytułów (w tym jako jedyny wygrywał trofeum rokrocznie w nieprzerwanej serii)

Wyróżnienia i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]