Alfred Tennyson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alfred Tennyson
Alfred Tennyson, 1. Baron Tennyson
Tennyson by Millais.JPG
Imiona i nazwisko Sir Alfred Tennyson, 1 baron Tennysonów
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1809 w Lincolnshire
Data i miejsce śmierci 6 października 1892 w Aldworth
Narodowość angielska
Dziedzina sztuki poezja
Styl epoka wiktoriańska
parnasizm
modernizm

Sir Alfred Tennyson (ur. 6 sierpnia 1809 w Lincolnshire, zm. 6 października 1892 w Aldworth) – największy poeta postromantyzmu wiktoriańskiego, uhonorowany tytułem „poeta laureatus”.

Życiorys[edytuj]

Alfred Tennyson urodził się 6 sierpnia 1809 roku w Lincolnshire jako syn zubożałego duchownego. Alfred i jego 11 rodzeństwa od najmłodszych lat cierpieli z powodu pijaństwa i niezrównoważenia psychicznego ojca. W wieku kilkunastu lat wraz z dwoma starszymi braćmi, Charlesem i Frederickiem pisali poezje. Gdy miał 17 lat, opublikowali wspólny tomik wierszy. Wszystkie utrzymane były w stylu George’a Byrona.

Tennyson uczęszczał do szkoły w Louth, a następnie studiował w Trinity College w Cambridge. Tam też przyłączył się do tajnego stowarzyszenia refleksyjno-dyskusyjnego – Cambridge Apostles. Na studiach poznał swojego najlepszego przyjaciela, Arthura Henry’ego Hallama. Znajomość z nim bardzo wpłynęła na jego twórczość i życie prywatne.

W 1830 opublikował pierwszy wybór wyłącznie własnych poezji – Poems Chiefly Lyrical. Znalazły się w nim m.in. takie poematy jak „Claribel” i „Mariana”. Jakkolwiek wiersze zebrały liczne krytyczne opinie i miano zbyt sentymentalnych, przyniosły mu one także sławę i zainteresowanie słynnego poety, Samuela Taylora Coleridge’a.

W 1831 zmarł jego ojciec, George Clayton Tennyson, wymusiwszy na nim obietnicę opuszczenia college’u. Alfred zmuszony był więc do porzucenia studiów przed uzyskaniem dyplomu. Wrócił do rodzinnego Lincolnshire, by przez kolejnych 6 lat pomagać matce w opiece nad licznym rodzeństwem. W tym okresie jego przyjaciel Hallam zaręczył się z siostrą Tennysona, Emilie.

W 1833 roku Tennyson wydał kolejny zbiór poezji, zawierający najsłynniejszy poemat „The Lady of Shalott”. Posypały się wówczas pod jego adresem bardzo krytyczne recenzje, co na 10 lat zniechęciło go do pisania. W tym samym roku zmarł na grypę Hallam, co zupełnie pogrążyło poetę w rozpaczy.

Wkrótce Tennyson przeprowadził się do Essex, gdzie stracił większość majątku, niefortunnie inwestując w produkcję rzeźb kościelnych.

W 1842 wydał dwa tomy poezji: jeden zawierający wiersze już wcześniej publikowane, drugi z zupełnie nowymi utworami. Tym razem krytycy byli mu przychylni. Szybko zyskał uznanie i sławę.

Szczyt kariery osiągnął Tennyson w 1850 roku, kiedy to przyznano mu zaszczytną funkcję „poeta laureatus” (Poet Laureate) – nadwornego poety brytyjskich monarchów. Piastował ją aż do śmierci. Wtedy także powstał „In Memoriam A. H. H.” – uważana za jeden z najdoskonalszych utworów Tennysona elegia poświęcona zmarłemu przyjacielowi Hallamowi.

W tym samym roku poeta poślubił też dawną przyjaciółkę z dzieciństwa, Emily Sellwood. Dochowali się dwóch synów – Hallama i Lionela. Hallam był drugim gubernatorem generalnym Australii.

Zachwycona jego twórczością królowa Wiktoria nadała mu w 1884 roku - jako pierwszemu w historii poecie – tytuł szlachecki.

Tennyson kontynuował pisanie prawie do końca życia. W ostatnim okresie powstały dramaty: Queen Mary, The Cup, Harold i Becket. Jednak nie zalicza się ich do szczególnie udanych.

Zmarł 6 października 1892. Pochowany jest w Westminster Abbey.

Alfred Tennyson był - obok Roberta Browninga - najwybitniejszym twórcą monologów dramatycznych. Jego znane utwory z tego gatunku to Ulisses[1] - Święty Szymon Słupnik[2].

Najważniejsze dzieła[edytuj]

  • „The Kraken” (1830)
  • „Harold” (1876)
  • „The Charge of the Light Brigade”
  • The Lady of Shalott
  • „In Memoriam A.H.H.”
  • Ulysses
  • „Locksley Hall”
  • „Crossing the Bar”
  • „Tithonus”
  • „The Lotus-Eaters”
  • „Idylls of the King”
  • „Maud”
  • „The Epic”
  • „Mariana”

Inspiracje[edytuj]

  • Fragmenty utworów Tennysona często wykorzystywała w swych powieściach Agata Christie.
  • W grze RPG Mass Effect pewna żołnierka o imieniu Ashley Williams jest zafascynowana twórczością Tennysona. W rozmowach wspomina, że czytała jego dzieła swemu ojcu, kiedy wylatywał na misję i przed snem.

Przypisy

  1. Jerzy Pietrkiewicz, Antologia liryki angielskiej 1300-1950, Warszawa 1997, s. 213-215.
  2. Zobacz: https://sites.google.com/site/apawwiprzekladziewjdarasza.