Alof de Wignacourt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fra′ Alof de Wignacourt
Jego Najeminentniejsza Wysokość Książę i Wielki Mistrz Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana z Jerozolimy, Zwanego Rodyjskim lub Maltańskim.
ilustracja
54. Wielki mistrz Zakonu Maltańskiego
Okres panowania od 10 lutego 1601
do 14 września 1622
Poprzednik Martin Garzez
Następca Luis Mendez de Vasconcellos
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 1547
Francja
Data i miejsce śmierci 14 września 1622
Valletta

Alof de Wignacourt (ur. 1547; zm. 14 września 1622[1]) – od 10 lutego 1601 do śmierci był 54. wielkim mistrzem zakonu joannitów. Alof de Wignacourt urodził się we Francji, do zakonu joannitów wstąpił w 1564 roku, a rok później brał udział w obronie Malty w czasie wielkiego oblężenia.

W 1607 przybył na Maltę Caravaggio. U malarza zamówiono portret Alofa de Wignacourta. Dzieło tak bardzo spodobało się wielkiemu mistrzowi, że u artysty zamówiono obraz Ścięcie św. Jana Chrziciela.

W 1609 wielki mistrz rozpoczął fortyfikowanie wybrzeża Malty budując wieżę strażniczą w San Pawl il-Baħar. W latach 1610-1615 z jego rozkazu zbudowano akwedukt dostarczający wodę Valletty z okolic Mdiny rozwiązując w ten sposób problem zaopatrzenia miasta w wodę. Akwedukt przechodził m. in przez miejscowości Attard[2], Balzan[3], Birkirkara[4], Santa Venera[5].

Ozdobna zbroja Alofa de Wignacourta zachowała się w zbrojowni wielkich mistrzów w Valletcie.

Przypisy

  1. The Knights of Malta, Alof De Wignacourt : 1601-1622 (ang.). San Andrea School. [dostęp 2014-12-30].
  2. Wignacourt Aqueduct, Attard (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-21].
  3. Wignacourt Aqueduct, Balzan (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-26].
  4. Wignacourt Aqueduct, Birkirkara (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-26].
  5. Wignacourt Aqueduct, Santa Venera (ang.). National Inventory of the Cultural Property of the Maltese Islands. [dostęp 2014-12-26].

Bibliografia[edytuj]

  • Historia małych krajów Europy, Wrocław-Warszawa-Kraków 2007.