Pietro del Monte

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Fra' Pietro del Monte San Savino
Jego Najeminentniejsza Wysokość Książę i Wielki Mistrz Suwerennego Rycerskiego Zakonu Szpitalników Świętego Jana z Jerozolimy, Zwanego Rodyjskim lub Maltańskim.
ilustracja
50. Wielki Mistrz Zakonu Maltańskiego
Okres panowania od 23 sierpnia 1568
do 26 stycznia 1572
Poprzednik Jean de la Valette
Następca Jean L'Evesque de la Cassière
Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia 1499
Monte San Savino
Data i miejsce śmierci 26 stycznia 1572
Valletta
Ojciec Francesco Guidalotti
Matka Margherita Ciocchi del Monte
Odznaczenia
Kawaler Wielkiego Krzyża po Sprawiedliwości

Pietro del Monte San Savino, właśc. Pietro Guidalotti (ur. 1499 w Monte San Savino, zm. 26 stycznia 1572 w Vallettcie) − 50. Wielki Mistrz Zakonu Kawalerów Maltańskich (joannitów) w latach 1568–1572[1], Włoch, spowinowacony z papieżem Juliuszem III.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pietro Guidalotti pochodził z Italii. Urodził się w rodzinie szlacheckiej Francesco Guidalottiego i Margherity Ciocchi del Monte, ciotki papieża Juliusza III. Przed przybyciem na Maltę, był bratem joannitą w Kapui. Bronił Rodos przed Turkami podczas oblężenia w 1522. W czasie Wielkiego Oblężenia Malty od 19 maja do 8 września 1565 Del Monte dowodził obroną Fortu św. Michała w Senglei. Przez dłuższy czas fort ten pozostawał odcięty od głównych sił maltańskich w Birgu. Del Monte udało się utrzymać fort przez 55 dni, aż do przybycia z odsieczą De Toledy dnia 8 września[2].

Pietro del Monte został wybrany wielkim mistrzem 23 sierpnia 1568, trzy dni po śmierci poprzednika Jeana Parisota. Del Monte kontynuował dzieło poprzedników, rozbudowując Vallettę. W 1569 wzniesiona została Brama Del Montego, według projektu Francesco Laparelliego. Budowlę tę zburzyli Brytyjczycy w 1884, na jej miejscu stawiając znacznie szerszą Bramę Wiktorii[3]. W 1571 joannici przenieśli stolicę z Birgu do Valletty[4]. Del Monte rozbudował flotę, która 7 października 1571 wzięła udział w Bitwie pod Lepanto[2]. Jako wielki mistrz sprzyjał również franciszkanom obserwantom, dając im w Vallettcie teren, na którym wznieśli swój drugi klasztor na wyspie[5].

Del Monte zmarł w Vallettcie 26 stycznia 1572. Na jego miejsce wybrano Francuza Jeana L'Evesque[1]. Pietro del Monte jest pochowany w Konkatedrze świętego Jana w Valletcie[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Die 79 Großmeister (niem.). www.orderofmalta.int. [dostęp 2014-12-11].
  2. a b The Knights of Jerusalem, Rhodes and Malta. Grand Masters of the Maltese period (ang.). www.vassallomalta.com. [dostęp 2014-12-11].
  3. Marielouise Musumeci: A unique work of engineering (ang.). www.timesofmalta.com, 2010-06-14. [dostęp 2014-12-11].
  4. History of Valletta (ang.). www.cityofvalletta.org. [dostęp 2014-12-11].
  5. La Provincia francescana maltese celebra i 100 anni della fondazione (wł.). www.ofm.org, 2014-04-12. [dostęp 2014-12-11].
  6. Pietro Giochi del Monte San Savino (ang.). www.smom-za.org, 2006-10-23. [dostęp 2014-12-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]