Amazonka niebieskoczelna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Amazonka niebieskoczelna
Amazona aestiva[1]
(Linneaus, 1758)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Plemię Androglossini
Rodzaj Amazona
Gatunek amazonka niebieskoczelna
Podgatunki
  • A. aestiva aestiva
  • A. aestiva xanthopteryx
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Amazonka niebieskoczelna (Amazona aestiva) – gatunek średniego ptaka z rodziny papugowatych (Psittacidae). Zasiedla wschodnią Brazylię, Paragwaj i północną Argentynę[3]. Wyróżnia się dwa podgatunki: A. a. aestiva i A. a. xanthopteryx[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Pióro amazonki niebieskoczelnej

Amazonka niebieskoczelna ma prawie cały wierzch ciała zielony z ciemniejszymi skrzydłami. Jej czoło i policzki są niebieskie, wokół oczu żółty, lecz ilość tych kolorów jest różna i jest cechą osobniczą[5]. Dziób jest czarny, w środku bardziej brązowe. Tęczówki są brązowe. Zgięcie skrzydeł jest czerwone (podgatunek nominatywny) lub żółte (amazonki żółtoskrzydłe). Pokrywy I rzędu czerwone[6]. Nogi są szare. Ogon ma barwę skrzydeł, ale ma czerwone plamy i jasnozielony pasek na końcu. Samiec i samica wyglądają podobnie, różnią się nieznacznie budową głowy, lecz nie daje to pewności w ich odróżnieniu[5].

Wymiary[edytuj | edytuj kod]

  • długość ciała: 37-40[3]
  • masa ciała: 375-450g, podg. xanthopteryx 400-500g[6]

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

  • amazonka niebieskoczelna (A. aestiva aestiva) – zasiedla wschodnią Brazylię
  • amazonka żółtoskrzydła (A. aestiva xanthopteryx) – zasiedla północną i wschodnią Boliwię, częściowo Brazylię, Paragwaj i północną Argentynę.
Amazonka żółtoskrzydła (A. a. xanthopteryx)

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Amazonki niebieskoczelne żyją w parach lub stadach do kilkudziesięciu osobników[6]. Lubią między innymi wspinać się i oskubywać gałęzie[5].

Biotop[edytuj | edytuj kod]

Lasy deszczowe, czasami też na suchych, zadrzewionych stepach. Nie oddala się od rzek.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

W okresie lęgowym zbierają się w stada mogące liczyć nawet ponad 1000 osobników. Wykonują zbiorowy taniec godowy niszcząc roślinność. Samiec kłania się i karmi samicę do momentu kopulacji. Składa w dziupli[7] 2-4 jaja, okres inkubacji trwa 29–30 dni.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe wymagania[8]
Bardzo dla nich ważny jest ruch i możliwość lotu. Woliera powinna mieć wymiary 2,5 × 1,5 × 1,5 m. Podłoże powinien stanowić piasek, wcześniej wyczyszczony. Woliera nie może być zbyt ciasna, bo papuga się otłuści z powodu braku ruchu.
Pożywienie
Amazonki żywią się między innymi świeżymi owocami, warzywami i kiełkami[6]. Mieszanka ziaren powinna być dobrej jakości. Chętnie spożywają ziarna słonecznika i orzeszki ziemne[5], lecz ze względu na dużą zawartość tłuszczu nie powinno być ich wiele w diecie, bo ptaki te łatwo przybierają na wadze[9].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Amazona aestiva, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Amazona aestiva. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. a b www.euroanimal.pl.
  4. www.mojekoty-mojeptaki.org.
  5. a b c d Papugi, kakadu, papużki faliste i lory - rząd: papugi - Psittaciformes, [w:] Esther J.J. Verhoef-verhallen, Encyklopedia europejskich i egzotycznych ptaków ozdobnych, Warszawa: Bellona, ISBN 83-11-10474-3.
  6. a b c d www.parrots.org.
  7. portalwiedzy.onet.pl.
  8. Cała sekcja: =showfull&id=1194851724&archive=&start_from=&ucat=11& www.mojekoty-mojeptaki.org.
  9. Jan Dovřák, Hodowla i odchów amazonki niebieskoczelnej, „Nowa Exota”, s. 17, ISSN 8962 1214 8962.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]