Ambrozja bylicolistna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ambrozja bylicolistna
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj ambrozja
Gatunek ambrozja bylicolistna
Nazwa systematyczna
Ambrosia artemisiifolia L.
Sp. pl. 2:988. 1753

Ambrozja bylicolistna (Ambrosia artemisiifolia L.) – gatunek rośliny należący do rodziny astrowatych. Pochodzi z Ameryki Północnej, ale aktualnie ma kosmopolityczny zasięg[2]. W Polsce głównie na południowym zachodzie. Kenofit.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, górą kosmato i odstająco owłosiona. Nie wytwarza odrośli. Wysokość 30-150 cm.
Liście
Przeważnie wcinane lub podzielone.
Kwiaty
Rurkowate, rozdzielnopłciowe, w drobnych koszyczkach. Koszyczki męskie wielokwiatowe w szczytowych kłosach lub nibygronach, ich okrywa jest naga, lub tylko nieco owłosiona. Koszyczki żeńskie pojedyncze, jednokwiatowe, w kątach górnych liści. Posiadają dzióbek o długości ok. 12 mm i 4-7 cierni w okrywie.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Kwitnie od sierpnia (czasami od lipca) do października. Roślina wiatropylna. Siedlisko: Suche przydroża, miejsca ruderalne. Liczba chromosomów 2n= 36[3].

Znaczenie użytkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Roślina allelopatyczna. Rosnąc jako chwast może powodować spadek plonu do 50%. Jej pyłek jest poza tym silnym alergenem. W Unii Europejskiej wydaje się około 4,5 mld € rocznie na usuwanie skutków oddziaływania tej rośliny w rolnictwie i na zdrowie człowieka[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-06-15].
  3. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  4. Kerstin Sundseth: Invasien Alien Species. A European Union response. Brussels: European Commission, 2014, s. 12. ISBN 978-92-79-35486-1. (ang.)