Andrejs Judins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrejs Judins
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 21 lutego 1970
Ryga
Zawód, zajęcie prawnik, polityk
Alma Mater Uniwersytet Łotwy

Andrejs Judins, ros. Андрей Юдин (ur. 21 lutego 1970 w Rydze) – łotewski prawnik i polityk rosyjskiego pochodzenia[1], poseł na Sejm Republiki Łotewskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Po ukończeniu szkoły średniej w Jurmale kształcił się na studiach prawniczych na Uniwersytecie Łotwy, następnie zaś uzyskał magisterium w zakresie prawa w Łotewskiej Akademii Policji (LPA). W 2007 doktoryzował się z dziedziny prawa na tej uczelni.

Pracował w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych (1991–1994), następnie zaś jako lektor w katedrze prawa kryminalnego na LPA (1994–2009). Podjął pracę jako ekspert do spraw prawnych w szeregu instytucji. Został m.in. specjalistą ds. prawa karnego w centrum społeczno-politycznym „Providus”, profesorem wizytującym na uczelni Rīgas Juridiskā augstskola, wykładowcą w centrum kształcenia sędziów, a także badaczem w szkole biznesowej „Turība”. Brał udział w pracach nad stanowieniem łotewskiego prawa. Został także ekspertem jednej z dyrekcji generalnych Komisji Europejskiej.

W grudniu 2010 był kandydatem rządzącej Jedności na funkcję sędziego Sądu Konstytucyjnego, jednak nie został wybrany ze względu na stanowisko Centrum Zgody oraz Związku Zielonych i Rolników[2][3]. Rozpoczął działalność polityczną jako członek Stowarzyszenia na rzecz Innej Polityki[4]. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o mandat posła na Sejm w okręgu ryskim[5]. W wyborach w 2014 i 2018 uzyskiwał reelekcję z listy Jedności[6][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Serwis CVK – Wybory 2011 (łot.). [dostęp 2018-10-07].
  2. Saeima neapstiprina Judinu par AT tiesnesi (łot.). delfi.lv, 16 grudnia 2010. [dostęp 2018-10-07].
  3. Deputātiem bijuši iebildumi pret Judina pieredzes trūkumu tiesneša amatā (łot.). delfi.lv, 16 grudnia 2010. [dostęp 2018-10-07].
  4. SCP atbalsta iekļaušanos partijā „Vienotība” (łot.). nra.lv, 16 lipca 2011. [dostęp 2018-10-07].
  5. Oficiāli zināms 11. Saeimas sastāvs (łot.). vienotiba.lv, 5 października 2011. [dostęp 2018-10-07].
  6. 12. Saeima apstiprināta (łot.). nra.lv, 4 listopada 2014. [dostęp 2018-10-07].
  7. Ievēlēto deputātu alfabētiskais saraksts (łot.). sv2018.cvk.lv. [dostęp 2018-10-07].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]