Andrzej Burghardt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Antoni Burghardt
Data i miejsce urodzenia 1928-12-099 grudnia 1928
Falenica
Profesor nauk technicznych
Specjalność: inżynieria chemiczna i procesowa
Alma Mater Politechnika Śląska
Doktorat 1962
Habilitacja 1964
Profesura 1971
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Funkcja Jednostka PAN wiceprezes (1997–2000)
Oddział PAN Katowice
Doktor honoris causa
(Politechnika Śląska – 2000)
(Politechnika Wrocławska – 2002)
Praca akademicka i badawcza
Uczelnia Politechnika Śląska
Okres zatrudn. 1955–1980
Instytut Inżynierii Chemicznej PAN
Okres zatrudn. od 1970
Dyrektor
Instytut Inżynierii Chemicznej PAN
Okres spraw. 1984–2003
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski

Andrzej Antoni Burghardt (ur. 9 grudnia 1928 w Falenicy) – polski inżynier, chemik, specjalista w zakresie inżynierii chemicznej i procesowej, profesor nauk technicznych, doktor honoris causa dwóch polskich politechnik, członek rzeczywisty PAN, wieloletni dyrektor Instytutu Inżynierii Chemicznej PAN w Gliwicach.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Stanisława. Ukończył liceum ogólnokształcące w Opolu. Podjął studia na Wydziale Chemicznym Politechniki Śląskiej, ukończone w 1954 uzyskaniem dyplomu magistra inżyniera. Po zakończeniu studiów przez dziesięć lat pracował w Biurze Projektów Przemysłu Koksochemicznego „Koksoprojekt” w Zabrzu. Jednocześnie od 1955 pracował jako asystent w Katedrze Inżynierii i Konstrukcji Aparatury Politechniki Śląskiej. W 1962 obronił zrealizowany pod kierunkiem prof. Tadeusza Hoblera doktorat i przeszedł na stanowisko adiunkta. Po doktoracie wyjechał na roczny staż do Imperial College of Science and Technology w Londynie. Po powrocie, w 1964 uzyskał na Politechnice Śląskiej habilitację. Dwa lata później przeniósł się z Koksoprojektu do Zakładu Inżynierii Chemicznej i Konstrukcji Aparatury PAN. Po przejściu prof. Hoblera na emeryturę w 1970 objął kierownictwo Zakładu. W 1971 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 profesorem zwyczajnym nauk technicznych. Jednocześnie, aż do 1980 prowadził zajęcia dydaktyczne na Politechnice Śląskiej. W 1984 Zakład przekształcono w Instytut Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN, a prof. Burghardt został jego pierwszym dyrektorem. Funkcję tę sprawował aż do 2003[1][2][3].

Działał aktywnie w strukturach PAN. W 1983 został członkiem korespondentem Akademii, a w 1991 członkiem rzeczywistym. Pełnił funkcję sekretarza, a następnie wiceprzewodniczącego Oddziału PAN w Katowicach. W latach 1987–2003 był przewodniczącym, a od 2003 honorowym przewodniczącym Komitetu Inżynierii Chemicznej i Procesowej PAN. W latach 1994–2002 był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych[4].

Obszar jego zainteresowań to przede wszystkim inżynieria chemiczna i procesowa. Jednym z głównych obszarów jest teoria reaktorów chemicznych (w tym modelowanie matematyczne reaktorów heterogenicznych, analiza bifurkacyjna i stabilność stanów stacjonarnych reaktorów), a także teoria i analiza numeryczna dyfuzyjnego i konwekcyjnego transportu masy i energii w mieszaninach wieloskładnikowych dla systemów wielofazowych.

Jego dorobek naukowy obejmuje 7 monografii oraz około 160 publikacji. Jedna z monografii doczekała się czterech wydań w języku niemieckim oraz tłumaczenia na język angielski. Znaczna część publikacji została zamieszczona w tak prestiżowych czasopismach jak „Chemical Engineering Science”, „Chemical Engineering and Processing” i innych. Jego monografia pod tytułem Podstawy Inżynierii Reaktorów Chemicznych była przez wiele lat fundamentalnym podręcznikiem dla wielu pokoleń studentów Politechniki Śląskiej.

Odznaczony został Krzyżem Oficerskim (1994), Komandorskim (1998)[5] i Komandorskim z Gwiazdą (2009)[6] Orderu Odrodzenia Polski. Otrzymał ponadto wiele odznaczeń resortowych oraz nagród. Wśród nich nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego oraz Nagrody Ministra Nauki[1][4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Dyrektor Instytutu w latach 1970–2003 Prof. dr hab. inż. Andrzej Burghardt (pol.). Instytut Inżynierii Chemicznej PAN. [dostęp 2014-01-05].
  2. Medale PWr i doktoraty honoris causa (pol.). Pryzmat – pismo informacyjne Politechniki Wrocławskiej, listopad 2002, s. 7. [dostęp 2014-01-05].
  3. Uroczystość nadania doktoratu honoris causa profesorowi Andrzejowi Burghardtowi (pol.). Z życia Politechniki Śląskiej, nr 8 (97), maj 2000. [dostęp 2014-01-05].
  4. a b Członkowie rzeczywiści PAN (pol.). pan.pl. [dostęp 2014-01-05].
  5. M.P. z 1999 r. nr 4, poz. 18
  6. M.P. z 2010 r. nr 7, poz. 58

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]