Andrzej Fałkowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Andrzej Fałkowski
Ilustracja
generał broni Andrzej Fałkowski
generał broni generał broni
Data i miejsce urodzenia 1959
Rypin
Przebieg służby
Lata służby 1978-
Siły zbrojne Wojsko Polskie Siły Zbrojne RP
Stanowiska

(2014-2018) Polski Przedstawiciel Wojskowy przy Komitetach Wojskowych NATO i Unii Europejskiej w Brukseli

(2013-2014) Zastępca Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

(2011-2013) Attaché obrony wojskowy, morski i lotniczy przy Przedstawicielstwie Dyplomatycznym RP w Stanach Zjednoczonych Ameryki

(2008-2011) Zastępca dyrektora Międzynarodowego Sztabu Wojskowego NATO ds. Logistyki i Zasobów

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” Legia Zasługi - Officer (USA) Odznaka Honorowa Sił Zbrojnych Republiki Czeskiej III Stopnia Za Zasługi Krzyż Pamiątkowy Szefa Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Republiki Słowackiej II Stopnia

Andrzej Fałkowski (ur. 1959 w Rypinie) – żołnierz, generał broni SZ RP, dyplomata, doktor nauk ekonomicznych[1], specjalista w dziedzinie finansów publicznych i ekonomiki wojskowej oraz zasobów obronnych, logistyk i planista strategiczny, znawca NATO, EU i polityki bezpieczeństwa międzynarodowego.

Wykształcenie[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Liceum Ekonomiczne w rodzinnym Rypinie (1977). Jest absolwentem Wyższej Szkoły Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich w Poznaniu (1982) i Wydziału Ekonomii Uniwersytetu Gdańskiego (1985). W 1997 na Wydziale Ekonomiczno-Socjologicznym Uniwersytetu Łódzkiego obronił rozprawę pt. "Budżet obronny Polski (problemy, metody)" i uzyskał stopień naukowy doktora nauk ekonomicznych. Ukończył także studia podyplomowe w Monterey (Stany Zjednoczone)(1994) oraz kilka kursów zagranicznych m.in. w Holenderskiej Akademii Obrony, Szkole NATO w Oberammergau w Niemczech, a także w Kanadzie i USA. Zna język angielski.

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Po promocji oficerskiej otrzymał przydział do 3 Pułku Zabezpieczenia Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni, w którym służył do 1984. Następnie został przeniesiony do Departamentu Finansów Ministerstwa Obrony Narodowej w Warszawie. Był zastępcą dyrektora Departamentu Ekonomicznego (1996-1998).

W 1998 objął stanowisko głównego specjalisty – radcy w Przedstawicielstwie Polskim przy NATO i Unii Zachodnioeuropejskiej (WEU) w Brukseli (Belgia), a w 2003 wyznaczono go na stanowisko zastępcy szefa Generalnego Zarządu Planowania Strategicznego P-5 w Sztabie Generalnym Wojska Polskiego w Warszawie. W latach 2006-2008 był dyrektorem Departamentu Budżetowego Ministerstwa Obrony Narodowej.

W 2007 został wybrany przez Komitet Wojskowy NATO na stanowisko zastępcy dyrektora Międzynarodowego Sztabu Wojskowego NATO ds. Logistyki i Zasobów w Brukseli, które objął we wrześniu 2008.

W tym czasie, w ciągu 3 lat, był m.in. przewodniczącym Komitetu NATO ds. Wojskowych Zasobów Osobowych, współprzewodniczącym wojskowym Komitetu Logistycznego NATO, przedstawicielem Komitetu Wojskowego NATO w Radzie do Spraw Planowania i Polityki Zasobów oraz na Konferencję Dyrektorów Krajowych ds. Uzbrojenia (CNAD), zastępcą przewodniczącego i przedstawicielem Komitetu Wojskowego w Radzie Badań i Technologii. Współprzewodniczył również Komitetowi Standaryzacyjnemu NATO.

Od 2011 do połowy 2013 roku służył jako Attaché obrony, wojskowy, morski i lotniczy przy Ambasadzie RP w Stanach Zjednoczonych Ameryki w Waszyngtonie. W latach 2013–2014 był zastępcą Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, a w latach 2014-2018 służył na stanowisku Polskiego Przedstawiciela Wojskowego przy Komitetach Wojskowych NATO i Unii Europejskiej w Brukseli. Wielokrotnie reprezentował Ministerstwo Obrony Narodowej, a także był moderatorem i prelegentem podczas międzynarodowych konferencji i seminariów.

Był zapraszany do przeprowadzenia wykładów na uczelniach zagranicznych m.in. Szkole NATO w Oberammergau (2000, 2010–2011, 2017), Akademii Sztabu Generalnego Ukrainy w Kijowie (2002), Bałtyckiej Akademii Obrony w Tartu w Estonii (2009–2011, 2016-2018), jako przedstawiciel NATO HQ – Akademii Sztabu Generalnego Federacji Rosyjskiej w Moskwie (2010), Université Libre de Bruxelles (2010), National Defense University w Waszyngtonie (2012), American University w Waszyngtonie (2013), NATO Defense College w Rzymie (2015), jak również w uczelniach krajowych, m.in.: często w Akademii Obrony Narodowej oraz na Uniwersytecie Warszawskim (2005) oraz w Krajowej Szkole Administracji Publicznej (2005). Był wykładowcą oraz promotorem prac magisterskich i dyplomowych w Akademii Obrony Narodowej i Uczelni Warszawskiej im. Marii Skłodowskiej–Curie. W 2016 wygłosił wykład inauguracyjny na rozpoczęcie roku akademickiego w Akademii Marynarki Wojennej w Gdyni.

Jest autorem książki pt. "Pecunia nervus belli – Kształtowanie budżetu obronnego Polski" oraz wielu publikacji dotyczących finansów, ekonomiki obrony oraz finansowania NATO oraz polityki bezpieczeństwa m.in. na łamach: Przeglądu Morskiego, Przeglądu Kwatermistrzowskiego, Myśli Wojskowej, Zeszytów Naukowych Akademii Obrony Narodowej, Polski Zbrojnej, Wojskowego Przeglądu Logistycznego, Biuletynu Finansowego, miesięcznika RAPORT (Wojsko Technika Obronność).

W 2018, “za wygrane bitwy na polu dyplomacji” otrzymał od miesięcznika Polska Zbrojna doroczną nagrodę BUZDYGAN 2017.

Awanse[edytuj | edytuj kod]

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

  • Nagroda „Buzdygan” 2017[10]
  • Medal 100-lecia Ustanowienia Sztabu Generalnego Wojska Polskiego

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nowa Nauka Polska, nauka-polska.pl [dostęp 2017-11-21] (pol.).
  2. M.P. z 2006 r. Nr 37, poz. 413
  3. M.P. z 2008 r. Nr 39, poz. 344
  4. M.P. z 2015 r. poz. 792
  5. M.P. z 2009 r. Nr 17, poz. 222 – pkt 2.
  6. M.P. z 2000 r. Nr 31, poz. 641 – pkt 36.
  7. PPW w Brukseli: LEGION OF MERIT DLA GENERAŁA FAŁKOWSKIEGO (pol.). www.sgwp.wp.mil.pl, 11.09.2014. [dostęp 2014-11-06].
  8. MEDAL DLA GENERAŁA FAŁKOWSKIEGO (pol.). www.sgwp.wp.mil.pl, 15.02.2017. [dostęp 2017-03-30].
  9. Medal dla generała Fałkowskiego (pol.). polska-zbrojna.pl, 13.03.2017. [dostęp 2018-03-01].
  10. Dyplomata twardo stąpający po ziemi (pol.). polska-zbrojna.pl, 03.03.2018. [dostęp 2018-03-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]