Andrzej Tęczyński (zm. 1588)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody krakowskiego i bełskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Andrzej Tęczyński
Herb
Topór
Rodzina Tęczyńscy
Data urodzenia ok. 1510
Data i miejsce śmierci 22 maja 1588
Warszawa
Ojciec Andrzej Tęczyński
Matka Anna Ożarowska
Żona

Zofia Dembowska

Dzieci

Gabriel,
Andrzej,
Agnieszka,
Jan,
Zofia,
Katarzyna

Andrzej Tęczyński herbu Topór (ur. ok. 1510, zm. 22 maja 1588) – magnat polski, wojewoda krakowski w latach 1581-1588, wojewoda bełski w 1574 roku, kasztelan bełski w 1569 roku, starosta hrubieszowski, starosta zatorski w latach 1582-1588, starosta oświęcimski w latach 1577-1583[1].

Syn Andrzeja Tęczyńskiego, kasztelana krakowskiego i Anny Ożarowskiej. Był młodszym (przyrodnim) bratem Jadwigi i starszym (rodzonym) bratem Jana, Zofii i Anny.

Studiował na Uniwersytecie w Ingolstadt w 1564 roku[2]. Od 1570 roku był kasztelanem bełskim, później zaś kolejno wojewodą bełskim (od 1574) i krakowskim (od 1582). Dzierżył starostwa: zatorskie, oświęcimskie i hrubieszowskie. W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla Polski[3]. W czasie bezkrólewia 1575 roku, po ucieczce Henryka Walezego z Polski był kandydatem szlacheckim do korony, jednak nie uzyskał poparcia Senatu[4]. W 1575 roku w czasie wolnej elekcji głosował na cesarza Maksymiliana II Habsburga[5]. Był marszałkiem sejmiku kapturowego województwa krakowskiego w 1586 roku[6]. W 1587 roku podpisał reces, sankcjonujący wybór Zygmunta III Wazy[7]. Brał udział w walkach z wojskami austriackimi osłaniając Kraków. Po jego śmierci ciało zostało sprowadzone z Zatora koło Krakowa do Końskowoli, gdzie spoczywa w jednej z krypt kościoła farnego.

W 1569 poślubił Zofię Dembowską, z którą miał trzech synów oraz trzy córki:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy”. Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 266.
  2. Paweł Czaplewski, Polacy na studyach w Ingolsztacie, Poznań 1914, s. 103.
  3. Świętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 150.
  4. Stanisław Płaza, Wielkie bezkrólewia, Kraków 1988, s. 71.
  5. Ewa Dubas-Urwanowicz, Koronne zjazdy szlacheckie w dwóch pierwszych bezkrólewiach po śmierci Zygmunta Augusta, Białystok 1998, s. 294
  6. Złota księga szlachty polskiej, r. XXV, Poznań 1903, s. 143.
  7. Reces Warszawski Około Elekciey nowey krola Je[go] M[i]ł[o]ści Zygmunta trzeciego Roku Pańsk[iego] M. D. LXXX VII – Wyd. B, [b.n.s]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]