Krzysztof Niszczycki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Krzysztof Niszczycki herbu Prawdzic (ur. 1540, zm. 1617) – starosta ciechanowski w 1580 roku[1], starosta przasnyski w 1589 roku[2], kasztelan raciąski, wojewoda bełski, prawnik, kalwinista.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn wojewody płockiego Stanisława i Agnieszki z Siebieńskich. W młodości przebywał na dworze Zygmunta Augusta, potem gospodarował na dziedziczonych dobrach na Mazowszu, był posłem na sejmy. 2 maja roku 1576 został mianowany starostą przasnyskim i ciechanowskim. W wojnie inflanckiej odegrał znaczącą rolę jako dowódca zaciężnej jazdy konnej. Po rozejmie w Jamie Zapolskim w 1582 zajął się gospodarką w majątkach starostwa ciechanowskiego i przasnyskiego. Zakładał kuźnice żelaza i zajmował się rozwijaniem bartnictwa. Działalność gospodarcza Niszczyckiego doprowadziła jednak do konfliktu z poddanymi. Po śmierci Stefana Batorego poparł jego następcę Zygmunta III. Poseł płocki na konwokację 1587 roku[3]. W roku 1597 i 1605, reprezentował szlachtę mazowiecką na sejmach.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Dokonał kodyfikacji zwyczajów i praw bartników. Spisał je w 94 artykułach pt. Prawo bartne, bartnikom należące, którzy według niego sprawować się i sądzić mają, jako się niżej opisze. Data kodyfikacji - 1559 podana przez K. W. Wójcickiego w wydaniu Prawa z 1843, najprawdopodobniej jest błędna.

Ważniejsze dzieła[edytuj | edytuj kod]

  • Prawo bartne..., 1559(?), wyd. następne 1730; wyd. K. W. Wójcicki Biblioteka starożytnych pisarzy polskich, t. 4, Warszawa 1843; także wyd. 2 Warszawa 1854.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo ciechanowskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 351.
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo przasnyskie z Katarzyną Kucińśką, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 292.
  3. Ryszard Zieliński, Województwo płockie w czasie bezkrólewi i na elekcjach : część II, w: Notatki Płockie, 4/11-12 1959, s. 14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bibliografia Literatury Polskiej – Nowy Korbut, t. 3 Piśmiennictwo Staropolskie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1965, s. 23–24.