Andrzej Turowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bernard
Andrzej Turowicz
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 28 października 1904
Przeworsk
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1989
Tyniec
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja benedyktyni
Prezbiterat

Andrzej Turowicz OSB (ur. 28 października 1904 w Przeworsku, zm. 25 listopada 1989 w Tyńcu) – polski matematyk oraz zakonnik benedyktyn (przyjął imię Bernard) i kapłan katolicki[1]. W 1946 otrzymał stopień doktora filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim, na podstawie rozprawy O funkcjonałach multiplikatywnych ciągłych ("Annales Polonici Mathematici", XX, 1947). W 1963 uzyskał stopień doktora habilitowanego, w 1969 zostaje profesorem nadzwyczajnym w Instytucie Matematycznym PAN[2]. Publikował prace dotyczące równań różniczkowych, analizy funkcjonalnej, algebry, teorii sterowania i teorii automatycznej regulacji, rachunku prawdopodobieństwa, logiki matematycznej, teorii gier i analizy numerycznej.

Jego młodszym bratem był Jerzy Turowicz[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrzej Turowicz (pol.). gamma.im.uj.edu.pl. [dostęp 2011-12-17].
  2. TUROWICZ ANDRZEJ (1904-1989) | www.wiw.pl (pol.). [dostęp 2012-12-31].
  3. Witold Bereś (red.) et al.: Kalendarium Jerzego Turowicza (1912-1956). Tygodnik Powszechny, 2000. [dostęp 2011-12-17].

Prace[edytuj | edytuj kod]

  • Teoria wyznaczników i macierzy z zastosowaniem do teorii równań liniowych i form 1 i 2 stopnia (Kraków 1949, nakładem Kółka Matematyczno-Fizycznego Uniwersytetu Jagiellońskiego)
  • Geometria zer wielomianów (Warszawa 1967, Wydawnictwo Naukowe PWN)
  • Reguła Mistrza, Reguła św. Benedykta (przekł. Tomasz M. Dąbek, Bernard Turowicz). Tyniec - Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2006.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]