Anioły i demony (powieść)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy powieści. Zobacz też: film o tym samym tytule.
Anioły i Demony
Angels & Demons
Autor Dan Brown
Typ utworu sensacja, kryminał, thriller
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania  Stany Zjednoczone
Język angielski
Data wydania maj 2000
Wydawca Doubleday
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 2003
Wydawca Albatros

Anioły i demony (ang. Angels & Demons) – druga powieść Dana Browna wydana w 2000 roku. Jest to pierwsza z czterech książek, w której pojawił się główny bohater Robert Langdon.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Głównym bohaterem jest Robert Langdon, profesor historii sztuki, który zostaje wezwany do ośrodka badań jądrowych CERN w Genewie, by rozpoznać tajemniczy rysunek wypalony na ciele zamordowanego fizyka. Rozpoznaje w nim symbol bractwa Iluminatów – nieistniejącej od ponad pół wieku organizacji walczącej z Kościołem katolickim. Okazuje się, że ci, którzy przetrwali prześladowania, nakazali przyszłym pokoleniom prowadzenie dalszej walki. Celem ma być Watykan, w którego podziemiach znajduje się niemożliwa do rozbrojenia bomba – skradziony z CERN-u pojemnik z antymaterią. Langdon i Vittoria, córka zamordowanego fizyka, próbują zapobiec tragedii. Szukają wskazówek w zapomnianym dziele Galileusza, próbując odnaleźć drogę do siedziby terrorystów. W trakcie rozwoju akcji wychodzi na jaw, że śmierć papieża, która miała miejsce piętnaście dni wcześniej, jest również wynikiem działalności Iluminatów. Oficjalna wersja brzmiała, iż zmarł on na udar mózgu w trakcie snu.

W książce po raz pierwszy na taką skalę pojawiają się ambigramy – symetryczne rysunki, które według Browna symbolizują wiarę Galileusza w dualizm i symetrię. Miał je stworzyć Gianlorenzo Bernini

Fabuła a historia[edytuj | edytuj kod]

Brown w Aniołach i demonach zawiera wiele kontrowersyjnych hipotez. Jedna z nich głosi, że Iluminaci działali już w XVI wieku, a ich przywódcą miał być sam Galileo Galilei. Iluminaci mieli prowadzić rekrutację nowych członków w tajemnicy przed Kościołem, za pośrednictwem "Diagramma della Verita" – dzieła Galileusza, rzekomo wydanego w czasie jego pobytu w areszcie. Po odnalezieniu w niej wskazówki wkraczało się na tzw. "ścieżkę oświecenia", która była usytuowana w Rzymie – kolejne jej etapy zwane były "Ołtarzami nauki" i były poświęcone jednemu z czterech żywiołów – ostatni, piąty etap, miał znajdować się w Zamku Świętego Anioła, który połączony jest z Watykanem tajnym korytarzem Pasetto.

Bohaterowie[edytuj | edytuj kod]

  • Robert Langdon
  • Vittoria Vetra
  • Kamerling Carlo Ventresca
  • Asasyn
  • Maximilian Kohler
  • Leonardo Vetra
  • Kardynał Saverio Mortati
  • Komendant Olivetti
  • Kapitan Rocher
  • Gunther Glick i Chinita Macri
  • Porucznik Chartrand

Reakcja[edytuj | edytuj kod]

Powieść odniosła olbrzymi sukces i przyczyniła się znacznie do wzrostu napływu turystów do Rzymu, chcących odwiedzić wymienione w niej kościoły.

Książka nie przedstawia Kościoła w tak niekorzystnym świetle jak Kod Leonarda da Vinci, toteż bojkotowano dopiero kolejną książkę. Mimo to Watykan nie zgodził się, by ekipa kręcąca ekranizację Aniołów filmowała na terenie tego państwa – m.in. dlatego, że nie chciano, by ktoś kojarzył Państwo Kościelne z serią brutalnych morderstw.