Antoine Busnois

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoine Busnois
Data i miejsce urodzenia ok. 1430
prawdop. Béthune
Pochodzenie flamandzkie
Data i miejsce śmierci 6 listopada 1492
Brugia
Gatunki muzyka poważna, muzyka średniowieczna
Zawód kompozytor, poeta
Rękopis mszy O crux lignum

Antoine Busnois, także de Busne, Busnays, Bunois[1] (ur. ok. 1430[2], zm. 6 listopada 1492 w Brugii[1]) – flamandzki kompozytor i poeta okresu późnego średniowiecza.

Pochodził przypuszczalnie z okolic Béthune[2]. Od 1467 roku śpiewak w kapeli dworskiej księcia burgundzkiego Karola Śmiałego, przypuszczalnie towarzyszył księciu w jego podróżach. Utrzymywał znajomość z Jeanem Molinetem, z którym wymieniał rymowaną korespondencję[1]. Po śmierci Karola w 1476 roku w służbie Marii Burgundzkiej[2]. Nieznane są informacje z późnego okresu jego życia poza tym, że pełnił funkcję rector cantoriae w kościele Saint-Sauveur w Brugii[2].

Przez współczesnych sobie ceniony na równi z Johannesem Ockeghemem, którego według informacji przekazanej przez Guillaume’a Crétina był uczniem. Johannes Tinctoris określił Busnoisa i Ockeghema mianem lumina claritatis inter recensiores compositores i dedykował im swój traktat Liber de natura et propriatate tonorum[1].

Tworzył świecką muzykę dworską w stylu szkoły burgundzkiej. Z jego twórczości zachowało się ponad 60 chansons na 3 i 4 głosy, głównie rymowane ronda. Był także autorem mszy L’homme armé, 2 magnificatów na 3 głosy i 9 motetów 3- i 4-głosowych. Ponadto przypisuje mu się msze Ecce ancilla i O crux lignum[1]. Utwory Busnoisa zachowały się w licznych rękopisach, m.in. w Śpiewniku głogowskim[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 1. Część biograficzna ab. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1979, s. 465. ISBN 83-224-0113-2.
  2. a b c d Antoine Busnois (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2015-07-11].