Antoni Wicherek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Antoni Wicherek
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1929
Żory
Data i miejsce śmierci 20 lutego 2015
Warszawa
Zawód, zajęcie dyrygent
Alma Mater Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna we Wrocławiu
Partia PZPR
Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi
Zasłużony Działacz Kultury
Grób Antoniego Wicherka

Antoni Wicherek (ur. 18 lutego 1929 w Żorach, zm. 20 lutego 2015 w Warszawie[1][2]) – polski dyrygent.

Prezes Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, wieloletni dyrektor Teatru Wielkiego w Łodzi i Teatru Wielkiego w Warszawie, a przez dziesięć lat dyrektor Opery w Oberhausen. Ukończył klasę dyrygentury Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej we Wrocławiu. Ukończył także Wydział Prawa na Uniwersytecie. Jako muzyka kształtowali go Kazimierz Wiłkomirski i Adam Kopyciński oraz Walerian Bierdiajew, u którego był aspirantem. Antoni Wicherek ukończył też studia w Conservatorio Benedetto Marcello w Wenecji. Opera Wrocławska była jego pierwszym miejscem pracy, od 1954 roku przez trzy sezony był asystentem dyrygenta. Później, już jako dyrygent, działał kolejno w Operze Poznańskiej, Operze Warszawskiej (którą w 1965 roku przemianowano na Teatr Wielki), gdzie w latach 1973–1981 był pierwszym dyrygentem i dyrektorem artystycznym. Po odejściu z Warszawy przez ponad dziesięć sezonów kierował teatrami i orkiestrami zagranicznymi w: Egipcie (Kair), Szwajcarii (Sankt Gallen, Lozanna, Lugano) i Niemczech (Düsseldorfie, Karlsruhe, Wiesbaden, Gelsenkirchen i Oberhausen). Gościnnie podziwiano go w tym czasie w Berlinie, Budapeszcie, Dreźnie, Lipsku, oraz Ankarze i Bukareszcie.

Po powrocie do kraju, na trzy sezony (1991–1994), objął dyrekcję łódzkiej opery (Teatru Wielkiego w Łodzi). Polskiej widowni przywrócił „Parię” (ostatnie ukończone dzieło Stanisława Moniuszki) wykonaną właśnie Łodzi. Pod jego batutą po raz pierwszy w Polsce, w Łodzi, w 1993 r., zabrzmiał „Król Ubu” („Ubu rex” – opera buffo) Krzysztofa Pendereckiego[2].

Od 1961 roku należał do PZPR. W czasach PRL był odznaczony m.in.: Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką Zasłużony Działacz Kultury[3].

Tematem jego pracy była muzyka operowa: najwięcej Stanisława Moniuszki i Ryszarda Wagnera. W latach 80. dyrygował w telewizji muzykę z opery Ryszarda Wagnera Walkiria. Dyrygował też tworząc muzykę do filmów. Był stryjem innego polskiego dyrygenta Tadeusza Wicherka.

Mąż znanej i cenionej śpiewaczki Hanny Lisowskiej.

Został pochowany na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jacek Marczyński, Antoni Wicherek nie żyje, rp.pl, 20 lutego 2015 [dostęp 2015-02-21] (pol.).
  2. a b Dariusz Pawłowski Nie żyje Antoni Wicherek, były dyrektor łódzkiej opery „Polska Dziennik Łódzki” 23 lutego 2015 r. s. 15
  3. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 1057. ISBN 83-223-2073-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]