Antonio Martín y Coll

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Antonio Martín y Coll
Data i miejsce urodzenia ok. 1660
Reus
Pochodzenie hiszpańskie
Data i miejsce śmierci ok. 1734
Madryt
Instrumenty organy
Gatunki muzyka poważna, muzyka barokowa
Zawód kompozytor, organista

Antonio Martín y Coll (ur. ok. 1660 w Reus, zm. ok. 1734 w Madrycie)[1]hiszpański duchowny, franciszkanin, kompozytor i organista okresu baroku.

Życiorys[edytuj]

Z pochodzenia Kastylijczyk, od najmłodszych lat żył w klasztorze San Diego w Alcali. Studiował podstawy muzyki i grę na organach u Andrésa Lorente. Po 1707 objął stanowisko pierwszego organisty klasztoru San Francisco el Grande w Madrycie, gdzie pozostał do swojej śmierci[1][2][3].

Martín y Coll napisał dwa traktaty dotyczące praktyk liturgicznych:[2][3]

  • Arte de canto Llano, z dodatkiem Arte de Canto de órgano (Madryt, 1714)
  • Breve suma de toas las reglas de canto llano y su Explicación (Madryt, 1734)

Kolekcja Martina y Colla[edytuj]

W latach 1706–1709 Martín y Coll zgromadził imponującą kolekcję hiszpańskiej muzyki na instrumenty klawiszowe i wydał ją w 5 tomach:[3]

  • Vol. I: Flores de música, obras y versos de varios organistas, escriptas por F. Antono Martin Coll, Organista de San Diego de Alcalá, 1706
  • Vol. II: Pensil deleitoso de subabes flores de música, recogitas de varios organistas por F. Antono Martin, Organista ... de Alcalá, 1707
  • Vol. III: Huerto ameno de varias flores de música recogitas de muchos organistas por Fray Antono Martin, 1708
  • Vol. IV: Huerto ameno de varias flores de música recogitas de varios organistas por Fray Antono Martin, 1709
  • Vol. V: Ramillete oloroso [Fragrant Flower Bouquet] suabes flores de música para órgano compuestas por Fray Antono Martin, 1709

Cztery pierwsze tomy zawierały ponad 1850 utworów różnych kompozytorów. Tom piąty obejmował wyłącznie utwory własne Martína y Colla[2][3]. Są to jedyne znane jego kompozycje[3].

Utwory z trzech pierwszych tomów są nieznanego autorstwa. W tomie czwartym większość również jest anonimowa. Jedyne sygnowane kompozycje to Pange lingua de Urreda, Marche de Gautier, Tocatas alegres de Coreli i Jaboste (gavotte) de Ardel. Przez porównanie innych manuskryptów udało się zidentyfikować także trzy kompozycje autorstwa Sebastiana Aguilery de Heredia i cztery Juana Cabanillesa. Wśród "varios organistas" zidentyfikowano też Denisa Gaultera, Jacquesa Hardela, Arcangela Corelliego, Antonia de Cabezón i Girolama Frescobaldiego[2][3].

Kolekcja zawiera wszystkie formy i typy muzyki uprawianej wówczas w Hiszpanii, Francji i we Włoszech: „obra, registro partido, juego de versos de todos, canción, entrada, xácara, españoleta, marizápalos, pasacalles, chacona, batalla, favordones, pavana, alamanda, corrent, zarabanda, gigue, matassins, minué, folía, tocata yitaliana”[2], a także msze, Magnificat i hymny (Pange lingua, Veni Creator, Sacris solemniis, Ave maristela, etc.)[2][3]

W latach 1984–1986 ukazało się w Madrycie wydanie zredagowane przez Juliána Sagastę Galdosa, zatytułowane Tonos de palacio y canciones comunesISBN 9780711977495​). Zawierało ono wybrane kompozycje Martíana y Colla z piątego tomu Flores de Música[3][4].

Przypisy

  1. a b Juan de San Antonio ↓.
  2. a b c d e f The Collections of Martin y Coll (ang.). W: The History of Keyboard Music to 1700 [on-line]. [dostęp 2017-06-02]. s. 178–179.
  3. a b c d e f g h The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. M. Oxford University Press, 2004-01-00. ISBN 9780195170672.
  4. Tonos De Palacio y Canciones Comunes Volume 1 (Sheet Music) (ang.). W: Presto Classical [on-line]. [dostęp 2017-06-02].

Bibliografia[edytuj]

  • Juan de San Antonio: Bibliotheca universa franciscana, vol. I. Madryt: Ex typographia causae V. Matris de Agreda, 1732, s. 116.

Linki zewnętrzne[edytuj]