Kastylia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kastylia na tle Hiszpanii; obszar jednolity – regiony historyczne Nowej i Starej Kastylii istniejące w latach 1833-1978, obszar jednolity i zakreskowany – współczesne wspólnoty autonomiczne, w granicach których znalazły się tereny Starej i Nowej Kastylii

Kastylia (hiszp. Castilla) – kraina historyczna w środkowej Hiszpanii, na rozległym płaskowyżu Meseta na wysokości 600-1000 m n.p.m. Nazwa pochodzi od licznych zamków występujących w jej granicach w średniowieczu. Kastylia była kolebką języka kastylijskiego, który jest utożsamiany ze współczesnym językiem hiszpańskim. Jest otoczona łańcuchami górskimi, a środkiem biegnie pasmo górskie Gór Kastylijskich (Kordyliera Centralna ze szczytem Almanzor – 2592 m n.p.m.) do 2600 m n.p.m. Góry te dzielą Kastylię na dwie części: Starą Kastylię (Castilla la Vieja) i Nową Kastylię (Castilla la Nueva).

Administracyjnie kraina podzielona jest obecnie pomiędzy wspólnoty autonomiczne Kastylia i León, Kastylia-La Mancha, Madryt, La Rioja oraz Kantabria.

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Królestwo Kastylii.
 Osobny artykuł: Kastylia-León (królestwo).
  • od IX wieku hrabstwo zależne od Asturii i Leonu
  • od X wieku włączona do Nawarry
  • od XI wieku niezależność
  • rozwój terytorialny w okresie rekonkwisty
  • okres świetności w XIII wieku – przyłączenie Asturii i Leonu
  • w roku 1479 połączenie z Aragonią (Izabela I Kastylijska)
  • 1492 – zdobycie Grenady
  • 1512 – opanowanie południowej Nawarry
  • od 1516 roku królestwo Hiszpanii

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]