Artur Bell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Artur Bell
prezbiter i męczennik
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1590
Temple-Broughton k. Worcesteru (Królestwo Anglii)
Data i miejsce śmierci 11 grudnia 1643
Londyn
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 22 listopada 1987
Rzym
przez Jan Paweł II
Wspomnienie 11 grudnia i 22 listopada

Artur Bell (ur. 13 stycznia 1590 w Temple-Broughton w pobliżu Worcesteru w Anglii, zm. 11 grudnia 1643 w Londynie) – kapłan, męczennik chrześcijański, błogosławiony Kościoła rzymskokatolickiego.

Pochodził z zamożnej rodziny angielskiej. W czasie trwania prześladowań katolików w Anglii wyjechał do Hiszpanii i tam przyjął święcenia kapłańskie w Salamance w 1618 roku. Po wstąpieniu do zakonu franciszkanów pracował w Douai, Gravelines i Brukseli, a na koniec wrócił do Anglii. Kolejne 9 lat życia poświęcił działalności misyjnej w ojczyźnie. W Stevenage został aresztowany i uwięziony w więzieniu Newgate, po czym go powieszono, a po zdjęciu z szubienicy poćwiartowano.

Jest jednym z osiemdziesięciu pięciu brytyjskich męczenników za wiarę beatyfikowanych przez papieża Jana Pawła II 22 listopada 1987 w Rzymie.

Jego wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w dzienna pamiątkę śmierci (11 grudnia) oraz w dniu beatyfikacji grupy męczenników (22 listopada).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]