Atak siekierą w Afuli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Atak siekierą w Afuli
Państwo  Izrael
Miejsce Afula
Data 30 listopada 1994
Liczba zabitych 1
Typ ataku atak przy użyciu siekiery
Sprawca Hamas
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
miejsce zamachu
miejsce zamachu
Ziemia 32°36′34″N 35°17′26″E/32,609444 35,290556

Atak siekierą w Afulizamach terrorystyczny przeprowadzony w dniu 30 listopada 1994 roku przez członka palestyńskiej organizacji terrorystycznej Hamas w mieście Afula na północy Izraela. Napastnik zaatakował na ulicy przy użyciu siekiery izraelską kobietę żołnierza, która zmarła od ran w szpitalu.

Okoliczności zamachu[edytuj]

Zawarte w 1993 roku Porozumienia z Oslo umożliwiło wygaszenie palestyńskiego powstania Intifady, jednak nie doprowadziło do zakończenia konfliktu izraelsko-arabskiego. Powstała Autonomia Palestyńska była tymczasową strukturą administracyjną, której zasadność powstania kwestionowała radykalna palestyńska organizacja terrorystyczna Hamas. Proces pokojowy z Palestyńczykami był także silnie krytykowana przez prawicowe środowiska żydowskie w Izraelu. W dniu 25 lutego 1994 roku żydowski osadnik Baruch Goldstein wtargnął do Grobowca Patriarchów w Hebronie, i otworzył do modlących się muzułmanów. W tej masakrze w Makpela zginęło 29 osób, a 125 zostało rannych[1]. Goldstein był amerykańskim Żydem wychowanym na Brooklynie, zwolennikiem fundamentalistycznej żydowskiej partii politycznej Kach, zdelegalizowanej w Izraelu krótko po tej masakrze. Sama partia Kach została uznana przez Izrael za organizację terrorystyczną[2].

Po zakończeniu się trwającej czterdzieści dni żałoby narodowej w Autonomii Palestyńskiej doszło 6 kwietnia 1994 roku do zamachu na autobus w Afuli[3]. Następnie doszło do eskalacji przemocy. 13 kwietnia 1994 roku doszło do zamachu na dworcu autobusowym w Haderze[4]. W dniu 9 października terroryści z Hamasu porwali izraelskiego żołnierza Nachszona Wachsmana. Przed upływem ultimatum akcję odbicia zakładnika podjęła jednostka specjalna Sayeret Matkal. Było jednak już za późno i Wachsmana znaleziono zabitego[5]. Następnie 19 października Hamas przeprowadził zamach na autobus na ulicy Dizengoffa w Tel Awiwie[6]. 11 listopada Palestyński Islamski Dżihad przeprowadził w Strefie Gazy zamach na punkcie kontrolnym Necarim[4]. W rezultacie w całym Izraelu i na terytoriach palestyńskich panowało najwyższe możliwe napięcie.

Przebieg zamachu[edytuj]

W środę 30 listopada 1994 roku bezrobotny palestyński mieszkaniec miasta Kabatija w Autonomii Palestyńskiej, 25-letni Wahib Abu Rub podjął decyzję o podjęciu próby zaatakowania izraelskich żołnierzy w pobliskiej Afuli. W Dżaninie zakupił siekierę (niektóre źródła podają, że był to kilof) i taksówką przyjechał do Izraela. Użył taksówki, aby uniknąć wojskowych punktów kontrolnych przy wjeździe do Doliny Jezreel[7]. Po przyjechaniu do Afuli udał się do centrum miasta. Podszedł od tyłu do 19-letniej izraelskiej kobiety żołnierza i kilka razy uderzył siekierą w głowę. Gdy ofiara upadła na ziemię, przechodnie pochwycili i obezwładnili napastnika. Ofiara zmarła po dwóch godzinach w szpitalu[8]. Ofiarą śmiertelną ataku była Liat Gabai, która wracała do swojej bazy wojskowej po przepustce (była na uroczystości żałobnej po śmierci swojej babci)[9].

Konsekwencja zamachu[edytuj]

Bezpośrednio po ataku, izraelskie siły bezpieczeństwa obawiały się wendety ze strony żydowskich mieszkańców miasta, którzy wyszli na ulice miasta. Z tego powodu policjanci i żołnierze odprowadzali arabskich robotników do ich domów poza miastem. Sam atak wstrząsnął opinią publiczną, głównie z powodu jego brutalności i faktu, że do napaści doszło w samym centrum miasta. W opinii społecznej oznaczał on poważny spadek bezpieczeństwa publicznego. Premier Icchak Rabin pomimo nieustannej fali przemocy powiedział, że ataki te nie powstrzymają procesu pokojowego z Palestyńczykami[10].

Napastnik okazał się członkiem palestyńskiej organizacji terrorystycznej Hamas. Został on skazany na karę dożywotniego pozbawienia wolności, jednak 18 października 2011 roku odzyskał wolność w ramach wymiany palestyńskich więźniów za porwanego izraelskiego żołnierza Gilada Szalita. Izraelski piosenkarz Szai Gabso nagrał piosenkę "Mówisz mi" (hebr. תגידי לי את) napisaną ku pamięci Liat Gabai[11].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Nabeel Abraham: What About The Victims? (ang.). W: Lies of Our Times [on-line]. 1994. [dostęp 2013-11-14].
  2. Cabinet Communique - March 13, 1994 (ang.). W: Israel Ministry of Foreign Affairs [on-line]. 1994-03-13. [dostęp 2013-11-14].
  3. Clyde Haberman: Arab car bomber kills 8 in Israel; 44 are wounded (ang.). W: The New Tork Times [on-line]. 1994-04-07. [dostęp 2013-11-15].
  4. a b Fatal Terrorist Attacks in Israel Since the Declaration of Principles (ang.). W: Israel Ministry of Foreign Affairs [on-line]. [dostęp 2013-11-15].
  5. Esther Wachsman: His Name was Nachshon Wachsman (ang.). W: Orthodox Union [on-line]. [dostęp 2013-11-15].
  6. Terrorism Against Israel: Comprehensive Listing of Fatalities (September 1993 - Present) (ang.). W: Jewish Virtual Library [on-line]. [dostęp 2013-11-15].
  7. David Rudge: Afula ax killer avoided roadblocks in taxi ride; Liat Gabai buried (ang.). W: The Jerusalem Post [on-line]. 1994-12-02. [dostęp 2013-11-16].
  8. Arab Kills Female Israeli Soldier With Ax (ang.). W: The Washington Post [on-line]. 1994-12-01. [dostęp 2013-11-16].
  9. David Rudge: Woman soldier hacked to death in Afula Rabin: Attacker belonged to Hamas (ang.). W: The Jerusalem Post [on-line]. 1994-12-01. [dostęp 2013-11-16].
  10. Arab kills Israeli woman soldier (ang.). W: Ellensburg Daily [on-line]. 1994-12-01. [dostęp 2013-11-16].
  11. Danny Brenner: Piosenka ku pamięci Liat narodziła się na nowo (hebr.). W: Ma'ariv [on-line]. 2006-07-04. [dostęp 2013-11-16].