Atari Falcon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Atari Falcon
Atari Falcon030 LHmod.jpg
Typ komputer osobisty
Premiera 1991
Koniec produkcji 1993
Procesor Motorola 68030 16 MHz
Pamięć operacyjna 1-14 MB
System operacyjny Atari TOS/MultiTOS

Atari Falcon (Atari Falcon030 Multimedia System) – ostatni z komputerów firmy Atari, wprowadzony do seryjnej produkcji pod koniec roku 1991 i dostępny w sprzedaży od roku 1992, jako następca serii ST/E. Produkowany był tylko do roku 1993, kiedy Atari postanowiło skoncentrować wszystkie siły na systemach opartych na równolegle opracowywanej konsoli Jaguar.

Opis[edytuj | edytuj kod]

System operacyjny Atari Falcon030 TOS492

Falcon 030 jak na swoje czasy był bardzo zaawansowanym i ambitnym projektem komputera domowego, dającym każdemu za przystępną cenę możliwości ówczesnych systemów multimedialnych. Oparto go na architekturze serii ST/E, główny procesor zastąpiono 32-bitowym procesorem Motorola 68030 oraz, co wyróżniało go spośród innych komputerów domowych, wyposażono w procesor sygnałowy Motorola 56001. Komputer w fazie projektowej nosił nazwę Sparrow (ang. Wróbel) i był czymś w rodzaju karty rozszerzającej dla Atari 1040 STE nakładanej na procesor korzystającej z architektury ST. Powstał komputer o niespotykanych jak na owe czasy możliwościach, ale i z niejasnych powodów niedopracowany. W ostatniej chwili do pierwszych prototypów nazwanych FX-1 dołożono długo oczekiwany nowy procesor graficzny o nazwie Videl o pełnym 32-bitowym dostępie do pamięci, lecz pozostała część systemu nie została przeprojektowana i szerokość magistrali miała tylko 16 bitów, co w efekcie sprawiło, że moce użytych procesorów nie mogły być wykorzystane w pełni.

Falcon 030 pomimo swoich bogatych możliwości w praktyce był modelem low-end, o architekturze zamkniętej, właściwie nie przeznaczonym do rozbudowy. Był następcą i kontynuatorem Atari ST. Traktowano go jednak jako system przejściowy do komputera high-end opartego na architekturze wyrastającej na serii ST. W tym samym czasie w laboratoriach firmy opracowywano wersję Falcon 040, był on połączeniem wszystkich najlepszych rozwiązań zastosowanych dotychczas przez inżynierów Atari, oparty na procesorze Motorola 68040 z pełną szyną i z nowym chipsetem, pamięcią FastRam znaną dotychczas z TT030 w standardzie, układem graficznym Leonardo 24-bit, obudową desktop i złączami rozszerzeń. Powstało kilka prototypów, ale nie wyszły one z fazy betatestów. Krążyły też informacje o wersji Falcona 030 w nowej obudowie i z poprawkami, chociaż w specyfikacji nowych układów mowa jest o obsłudze procesora 68030, to dzisiaj nie jest jasne, czy na rynku pojawić miał się tylko jeden nowy model, czy może brano pod uwagę bardziej rozwojowe podejście do nowych rozwiązań i rozszerzenie oferty. Znane są prototypy obudów różniące się znacznie wielkościami. Natomiast wiadomo tylko o prototypach w wersji opartej na 68040.

Po decyzji o rezygnacji z rynku komputerów wyprodukowane już zapasy Falcona wraz z licencją wykupiła niemiecka firma C-Lab działająca na rynku sprzętu audio. Falcon był sprzedawany od tej chwili tylko przez C-Lab pod własną marką jako C-LAB Falcon. Poza tym nie różnił się znacząco od wersji Atari. Kolejno sprzedawane modele miały wprowadzone nieznaczne modyfikacje, ale właściwie nie różniły się technicznie. Modele MK I miały standardowo zmodyfikowane wyjścia dźwięku – przystosowane do poziomów liniowych. Model MK II wyposażono w wewnętrzny szybki dysk SCSI umożliwiający harddisk-recording {potrzebne źródła}. Najbardziej zmieniony był Model MK X, zastosowano w nim nową obudowę slim desktop, dołożono profesjonalne gniazda dźwięku.

Rozszerzenia i modyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Pomimo tego, że Falcon był komputerem o zamkniętej architekturze, powstało wiele urządzeń rozszerzających jego możliwości – wśród najważniejszych znajduje się karta turbo CT60 oparta na procesorze Motorola 68060 oraz CTPCI. Ciekawych rozwiązań przyśpieszenia Falcona było jednak więcej jedną z nich była karta Mighty Sonic 32, która posiadała taki sam procesor jednak taktowany zegarem 32MHz, droższa wersja tejże karty dodatkowo oferowała 8 slotów na pamięci typu SIMM stosowanych ówcześnie w komputerach klasy PC, co umożliwiało rozbudowę pamięci TT-RAM do 128MB.

Społeczność entuzjastów prowadzi prace nad następcą Falcona opartym na procesorze ColdFireAtari Coldfire Project – konstrukcja jest obecnie w fazie prototypowej[1].

DSP[edytuj | edytuj kod]

Jednym z przykładów wykorzystania procesora sygnałowego może być program ACE Tracker, dzięki któremu program typu Tracker zyskał możliwość syntezy dźwięku.

Specyfikacja techniczna[2][edytuj | edytuj kod]

  • Architektura:
    • Procesor: Motorola MC68030 @ 16 MHz z pamięcią podręczną 256 bajtów dla danych i 256 bajtów dla kodu
    • FPU (opcjonalnie): Motorola MC68881 lub Motorola MC68882
    • DSP: Motorola 56001 DSP @ 32 MHz z pamięcią podręczną
    • Pamięć: 1, 4 lub 14 MB RAM i 512 KB ROM
    • Szyna: taktowanie 16 MHz, szerokość 16 bitów
    • Złącze na kartę procesorową (np. CT63 – MC68060 od 33 do 110 MHz, do 512 MB SDRAM)
  • Grafika:
    • w pełni programowalny procesor VIDEL
    • 18-bitowa paleta barw – 262.144 kolorów
    • rozdzielczość VGA 640x480 + overscan w 256 kolorach
    • rozdzielczość TV/RGB 640x400 + overscan w 65.536 kolorach
    • BLiTTER i rozdzielczości Atari ST dla kompatybilności
  • Dźwięk:
    • CODEC – 8 kanałów DMA o rozdzielczości 16-bitowej, przy maks. próbkowaniu 50 kHz
    • koprocesor Sound DMA – nagrywanie i odtwarzanie dźwięku stereo o rozdzielczości 16-bitowej
    • Yamaha 'Y3439-F (kompatybilny z YM-2149) – programowalny generator dźwięku (PSG) firmy Yamaha, umożliwiający trzykanałową syntezę dźwięku.
    • DSP – cyfrowe efekty w czasie rzeczywistym, hard-disk recording,
  • Peryferia:
    • dysk twardy IDE 2,5"
    • stacja dysków 1,44 MB 3,5"
    • zewnętrzne złącze SCSI-II
    • zegar czasu rzeczywistego (RTC) podtrzymywany bateryjnie z NVRAM
    • złącze DSP

Emulacja[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]