Bachórz (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w powiecie rzeszowskim. Zobacz też: Bachórz - potok w powiecie oświęcimskim.
Bachórz
Stacja kolejki wąskotorowej Przeworsk-Dynów w Bachórzu
Stacja kolejki wąskotorowej Przeworsk-Dynów w Bachórzu
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat rzeszowski
Gmina Dynów
Liczba ludności (2011) 1173[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 36-068[3]
Tablice rejestracyjne RZE
SIMC 0601202
Położenie na mapie gminy wiejskiej Dynów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Dynów
Bachórz
Bachórz
Położenie na mapie powiatu rzeszowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu rzeszowskiego
Bachórz
Bachórz
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Bachórz
Bachórz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bachórz
Bachórz
Ziemia49°50′13″N 22°16′08″E/49,836944 22,268889
Kościół św. Wojciecha w Bachórzu

Bachórzwieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie rzeszowskim, w gminie Dynów[4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Przez wieś przebiega droga wojewódzka nr 884.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Bachórz[5][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0601219 Chodorówka część wsi
0601225 Kolonia część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

W miejscu Bachórza znajdowało się osiedle wczesnosłowiańskie z kultury praskiej a V-VI w.

W średniowieczu istniał tu dwór Kmitów. Wieś lokowana w XIV wieku w dobrach należących do Kmitów. W 1436 r. – Jan Goligyan w imieniu żony Małgorzaty Kmity wystąpił do sądu grodzkiego w Sanoku przeciw Mikołajowi Kmicie kasztelanowi przemyskiemu, który zajął gwałtem dobra ojczyste Małgorzaty Goligyan, przypadłe jej po bracie zm. Janie Kmicie i jego dzieciach z Bachórza, tj. zamek Sobień z wsiami doń należącymi Olszanica, Myczkowce, Rajskie i inne. Spór ten trwał do 1441 r., gdy doszło do ugody między Małgorzatą a jej stryjem Mikołajem Kmitą z Wiśnicza, kasztelanem przemyskim. Małgorzata była wtedy żoną Mościca z Wielkiego Koźmina. A dzieci jej brata Jana Kmity mieszkały w dworku w Bachórzu. W 1541 r. Piotr Kmita zapisał żonie swej Barbarze z Felsztyna, córce Jana Herburta 5000 złotych na dobrach Bachórz i przynależnych, Myczkowcach i innych wsiach w okolicy.

W Bachórzu znajdowała się jedna z dwóch znaczących siedzib rodu Krasickich: pierwsza to pobliskie Dubiecko, gdzie urodził się i wychowywał w pierwszych latach swego życia Ignacy Krasicki, drugi to przebudowany po Kmitach, dwór w Bachórzu.

W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tybularnej w Bachorzu był Władysław Skrzyński[6]. Później właścicielem dóbr Bachórz był Zdzisław Skrzyński (zm. 1927)[7]. Ostatnim właścicielem Bachórza do roku 1944 był hr. Marcin Krasicki.

Zabytki z V okresu kultury łużyckiej (900-700 l. p.n.e.) wydobyte w latach 40-tych na stanowisku Bachórz-Chodorówka, ekspozycja stała działu archeologicznego Muzeum Historycznego w Sanoku (2016)

Archeologia[edytuj | edytuj kod]

Na terenie przysiółka Chodorówka, stanowiącego obecnie część Bachórza, odkryto w 1940 roku podczas prac ziemnych w związku z budowanym tam przez Niemców lotniskiem, wielokulturowe stanowisko archeologiczne datowane od epoki brązu do wczesnego średniowiecza. W tymże roku zapoczątkowano planowe badania wykopaliskowe dla muzeum w Sanoku. Już w roku 1941 odkryto 30 grobów[8]. Od roku 1942 badania na tym stanowisku prowadził prof. dr Rudolf Jamka z ramienia Ostinstitutu pod kierunkiem Wernera Radiga, któremu towarzyszyła Iryna Dobrianska. Zgromadzone zabytki znajdują się w muzeach archeologicznych w Krakowie i Jarosławiu. Obecnie jest to największe w Polsce, systematycznie badane osiedle wczesnosłowiańskie kultury praskiej przez profesora Michała Parczewskiego.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Warto zwiedzić:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Portal polskawliczbach.pl
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-04-20].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  4. a b GUS. Rejestr TERYT
  5. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  6. Karol Wild: Skorowidz wszystkich miejscowości położonych w królestwie Galicyi i Lodomeryi jakoteż w wielkim księstwie Krakowskiem i księstwie Bukowińskiem, pod względem politycznej i sądowej organizacyi kraju wraz z dokładnem oznaczeniem parafii, poczt i właścicieli tabularnych, ułożony porządkiem abecadłowym. Lwów: 1855, s. 7.
  7. Wiadomości bieżące. „Gospodarz”, s. 2, Nr 3 z 1 marca 1927. 
  8. Prof. dr Werner Radig. Das Urnenfeld von Bachorz bei Dynow, Kr. Sanok, Fundbericht, "Deutsche Forschung im Osten". t. I, 1941, z.4 s.3-10. [cmentarzysko z epoki brązu w Bachórzu-Chodorówce: analiza antropologiczna]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]