Badminton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Badminton – miejscowość w hrabstwie Gloucestershire (Anglia).
Badminton
Ilustracja
Charakterystyka
Rodzaj sportu gra indywidualna
Popularność
Dyscyplina olimpijska od 1992 roku do dziś

Badminton (gra znana także jako kometka) – dyscyplina sportowa, gra 2- lub 4-osobowa. Od 1992 jest konkurencją olimpijską.

Wstęp[edytuj]

Wymiary kortu

Gra polega na przebijaniu nad siatką lotki za pomocą rakietki; gra rozgrywana jest na punkty na polu o długości 13,4 m i szerokości 6,1 m. Siatka o szerokości 76 cm zawieszona jest na wysokości 1,524 m; lotka o masie od 4,74 g do 5,50 g wykonana jest z 16 piórek (naturalnych lub syntetycznych). Klasyczny mecz składa się z setów rozgrywanych do 21 punktów lub dwóch punktów przewagi. Gra kończy się w momencie gdy jeden z zawodników lub drużyn wygrywa dwa sety.

Historia[edytuj]

Trudno jest jednoznacznie określić genezę badmintona na świecie. W pozostałościach dawnej cywilizacji azteckiej i chińskiej spotyka się rysunki, przedstawiające grę przypominającą badminton, co świadczy o tym, iż w różnej postaci ta forma aktywności fizycznej była znana od wielu tysięcy lat prawie na wszystkich kontynentach.

Nazwa gry pochodzi od nazwy angielskiej posiadłości (Badminton House) VIII księcia Beaufort, leżącej w hrabstwie Gloucestershire niedaleko Bristolu, która nazywała się właśnie Badminton. To tam około roku 1870 odbył się pierwszy pokaz gry opartej na podbijaniu rakietką lotki wykonanej z korka i piór z zastosowaniem reguł zbliżonych do współczesnych. Po kilku latach przyjęto jednolity zbiór przepisów gry, w których do dzisiaj niezmienne pozostały długość i szerokość boiska (w rzeczywistości były to wymiary salonu, w którym odbył się pierwszy pokaz) oraz wysokość siatki. Z biegiem czasu gra stawała się coraz bardziej popularna. Zyskała sympatię nie tylko w gronie amatorów, lecz także i profesjonalistów. Z tego to właśnie powodu powołano Międzynarodową Federację Badmintona (MFB).

Na świecie badminton najbardziej popularny jest w krajach wschodniej Azji (Chiny, Japonia, Korea itd.) oraz w Danii. W Europie, oprócz Danii, jego główne ośrodki znajdują się w Wielkiej Brytanii, Niemczech i Szwecji.

Odbywające się co roku Mistrzostwa świata w badmintonie po raz pierwszy zostały rozegrane w szwedzkim Malmö w 1977 roku. Oprócz indywidualnych mistrzostw świata rozgrywane są również drużynowe mistrzostwa mężczyzn (Thomas Cup oraz kobiet Uber Cup).

Badminton na Igrzyskach Olimpijskich[edytuj]

Peter Gadeduński badmintonista

Olimpijska kariera badmintona rozpoczęła się w roku 1988 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Seulu, gdzie grę potraktowano pokazowo. Badminton bardzo szybko stał się modny i już na Igrzyskach w Barcelonie w 1992 roku włączono go do programu jako dyscyplinę medalową. Do zdobycia były wtedy tylko dwa medale – złoty i srebrny. Możliwość zdobycia brązu pojawiła się dopiero w Atlancie w 1996 roku. W Atenach badminton rozgrywany był w pięciu konkurencjach:

  • gra pojedyncza kobiet,
  • gra pojedyncza mężczyzn,
  • gra podwójna kobiet,
  • gra podwójna mężczyzn,
  • gra mieszana.

Badminton w Polsce[edytuj]

Lotka z piórek naturalnych

W Polsce rozwój badmintona przypada na lata 70. XX wieku. Już w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych XX wieku była uprawiana w Akademickim Ośrodku Sportowym przy Politechnice Gdańskiej, przez kadrę i studentów uczelni. 7 listopada 1977 r. powstał Polski Związek Badmintona (PZB). W Polsce badminton najbardziej popularny jest w Suwałkach, Głubczycach, Dębnicy i Słupsku.

Klasyfikacja 10 najlepszych zawodników w Polsce[edytuj]

  1. Robert Mateusiak (Polonez Warszawa, AZS Kraków, UKS Hubal)
    Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Sydney 2000
    Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Ateny 2004
    Trzykrotny brązowy medalista ME#: w grze podwójnej ME Glasgow 2000, w grze podwójnej ME Malmo 2002, w grze podwójnej ME Genewa 2004
  2. Michał Łogosz (MDK Płock, Stal Płock, Bizon Płock, Technik Głubczyce, SKB Suwałki)
    Miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Sydney 2000
    miejsce 9-16 w grze podwójnej IO Ateny 2004
    trzykrotny brązowy medalista ME#: w grze podwójnej ME Glasgow 2000, w grze podwójnej ME Malmo 2002, w grze podwójnej ME Genewa 2004
  3. Przemysław Wacha (Technik Głubczyce)
    wielokrotny ćwierćfinalista ME#: w grze pojedynczej ME Malmo 2002 i w grze pojedynczej ME Genewa 2004
    wielokrotny medalista MEJ#: srebro w grze podwójnej, brąz w grze pojedynczej w MEJ Glasgow 1999
    olimpijczyk z IO Ateny 2004
  4. Kamila Augustyn (MKS Słupsk, SKB Piast Słupsk, SKB Suwałki)
    ćwierćfinalistka ME#: w grze podwójnej ME Genewa 2004
    trzykrotna medalistka MEJ#: złoto w grze podwójnej i srebro w grze pojedynczej MEJ Spała 2001 oraz brąz w grze pojedynczej MEJ Glasgow 1999
    ćwierćfinalistka MEJ#: w grze podwójnej MEJ Glasgow 1999
  5. Nadieżda Zięba (Piast-B Słupsk, UKS Hubal)
    ćwierćfinalistka ME#: w grze podwójnej ME Genewa 2004
  6. Piotr Żołądek (MKS Słupsk, Piast-B Słupsk, Hubal Białystok)
    Srebrny medalista MEJ#: w grze podwójnej MEJ Glasgow 1999
  7. Rafał Hawel (SKB Piast Słupsk)
    brązowy medalista w grze pojedynczej i ćwierćfinalista w grze podwójnej MEJ Esbjerg 2003
  8. Katarzyna Krasowska (Zryw Opole, AZS UW Warszawa, Technik Głubczyce)
    Trzykrotna olimpijka#: IO Barcelona 1992, IO Atlanta 1996, IO Sydney 2000
    Miejsce 9-16 w grze pojedynczej w IO Atlanta 1996
    Dwukrotna ćwierćfinalistka w grze pojedynczej w ME#: Herning 1996 i Sofia 1998
  9. Bożena Bąk-Siemieniec (Technik Głubczyce, AZS AGH Kraków, AZS Kraków)
    miejsce 9-16 w grze podwójnej w IO Barcelona 1992
  10. Wioletta Sosnowska-Wilk (Sława Sławno, Motus Koszalin, Warmia Olsztyn)
    miejsce 9-16 w grze podwójnej w IO Barcelona 1992

Zobacz też[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]