Baków (szczyt)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Baków
Ilustracja
Widok z południa na Baków (po lewej)
Państwo  Polska
Pasmo Beskid Makowski
Wysokość 766 m n.p.m.
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Baków”
Ziemia49°41′26,8″N 19°22′03,0″E/49,690778 19,367500

Baków, inne nazwy: Bąków, Batków Groń, Czeretnik lub Czeretniki (766 m) – najwyższy szczyt w Paśmie Pewelskim. Znajduje się w nim pomiędzy szczytami Bigoska (742 m) i Ubocz (733 m)[1][2]. Według Jerzego Kondrackiego, autora regionalizacji fizycznogeograficznej Polski pasmo to należy do Beskidu Makowskiego[3].

Południowo-wschodnie stoki Bakowa opadają do doliny Pewlicy i są w dużym stopniu bezleśne. Od doliny tej rzeki aż po wierzchołek Bakowa podcgodzą nimi pola i zabudowania miejscowości Pewel Wielka. Bezleśny jest również grzbiet ciągnący się od Bakowa do Uboczy, natomiast stoki północno-zachodnie, opadające do doliny potoku uchodzącego do Łękawki są całkowicie zalesione[2].

Szlak turystyczny[edytuj | edytuj kod]

szlak turystyczny żółty żółty: Jeleśnia (Mutne) – Janikowa GrapaGarlejów GrońZwaliska – Baków – UboczGachowizna. Czas przejścia: 2.30 h, ↓ 2.10 h[1]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Beskid Śląski i Żywiecki. Mapa 1:50 000. Kraków: Wyd. „Compass”, 2011. ISBN 978-83-7605-084-3.
  2. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2012-01-10].
  3. Jerzy Kondracki: Geografia regionalna Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1998. ISBN 83-01-12479-2.