Balizaur obrożny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Balizaur)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Balizaur obrożny
Arctonyx collaris[1]
F. Cuvier, 1825
Balizaur obrożny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd drapieżne
Rodzina łasicowate
Podrodzina łasice
Rodzaj balizaur
Gatunek balizaur obrożny
Podgatunki
  • A. c. albogularis (Blyth, 1853)
  • A. c. collaris F. G. Cuvier, 1825
  • A. c.consul Pocock, 1940
  • A. c. dictator Thomas, 1910
  • A. c. hoevenii (Hubrecht, 1891)
  • A. c. leucolaemus (Milne-Edwards, 1867)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 NT pl.svg

Balizaur obrożny[3], balizaur (Arctonyx collaris) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny łasicowatych, występujący w Chinach, na Półwyspie Indochińskim, w północno-wschodnich Indiach i na Sumatrze. Jest jedynym przedstawicielem rodzaju Arctonyx F. Cuvier, 1825.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Gatunek typowy[edytuj | edytuj kod]

Arctonyx collaris F. Cuvier, 1825

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 6 podgatunków balizaura[4][3]:

  • A. collaris albogularisbalizaur północny
  • A. collaris collaris
  • A. collaris consul
  • A. collaris dictator
  • A. collaris hoeveniibalizaur sumatrzański
  • A. collaris leucolaemus

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Zwierzę podobne do borsuka z nieco dłuższymi nogami i większym, ruchliwym nosem. Charakterystyczne białe uszy, ogon i biała plama na gardle. Grzbiet szary, żółtawy lub czarny. Długość ciała 55-70 cm, długość ogona 12-17 cm, masa ciała 7-14 kg.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi nocny tryb życia. Żyje pojedynczo lub w parach, W dzień śpi zazwyczaj w norze wykopanej przez siebie. Jego dieta jest bardzo różnorodna. Żywi się roślinnością, grzybami, owocami, a także zwierzętami, zarówno kręgowcami jak i bezkręgowcami. Od listopada zapada w sen zimowy trwający do lutego-marca.

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

Samica rodzi 1-7 młodych po trwającej 7-8 miesięcy ciąży. Małe rodzą się ślepe, oczy otwierają po 45 dniach, po 1,5 – 2 latach osiągają dojrzałość płciową.

Przypisy

  1. Arctonyx collaris, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Timmins, R.J., Long, B., Duckworth, J.W., Wang Ying-Xiang & Than Zaw 2008. Arctonyx collaris. W: IUCN 2015. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015.1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2015-07-17]
  3. 3,0 3,1 Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 155-156. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Arctonyx collaris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2009-09-01]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Edmunds, T. 2003: Arctonyx collaris (ang.). (On-line), Animal Diversity Web. [dostęp 9 grudnia 2007].
  2. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Arctonyx collaris. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 9 grudnia 2007]
  3. Mały słownik zoologiczny: ssaki. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1978.