Bannion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bannion
The Big Heat
Ilustracja
Gatunek

noir, kryminał

Rok produkcji

1953

Data premiery

14 października 1953

Kraj produkcji

Stany Zjednoczone

Język

angielski

Czas trwania

90 min

Reżyseria

Fritz Lang

Scenariusz

Sydney Boehm

Główne role

Glenn Ford
Gloria Grahame

Muzyka

Henryk Wars
Mischa Bakaleinikoff

Zdjęcia

Charles Lang

Montaż

Charles Nelson

Produkcja

Robert Arthur

Wytwórnia

Columbia Pictures

Dystrybucja

Columbia Pictures

Bannion (ang. The Big Heat) – amerykański film kryminalny z 1953 roku w reżyserii Fritza Langa. Film należy do klasyki nurtu noir[1]. Bohaterem jest policjant, który bezpardonowo walczy z przestępczym syndykatem kontrolującym miasto. Scenariusz został napisany przez Sydneya Boehma na podstawie serii publikowanej w „The Saturday Evening Post” przez Williama P. McGiverna.

W 2011 roku film został umieszczony w National Film Registry – liście filmów budujących dziedzictwo kulturowe Stanów Zjednoczonych, do przechowywania w Bibliotece Kongresu[2].

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Detektyw Dave Bannion (Glenn Ford) prowadzi śledztwo w sprawie samobójstwa policjanta Duncan. Praca wygląda na rutynowe dochodzenie, dopóki sprawa nie zostaje zamknięta po tym, jak pewna dziewczyna dostarcza Banninowi dowody na popełnienie morderstwa[3]. Żona Duncana (Jeanette Nolan) twierdzi, że jego powodem samobójstwa była nieuleczalna choroba męża. Bannion odkrywa jednak, że Duncan był zupełnie zdrów, do tego planował nawet rozwód i rozpoczęcie nowego życia z kochanką. Ta ostatnia zostaje wkrótce zamordowana, a przełożeni zakazują dociekliwemu policjantowi zajmować się jej śmiercią. W odpowiedzi Bannion zwalnia się ze służby, by działać dalej na własną rękę. W trakcie prywatnego dochodzenia dowiaduje się, że jego kolega był członkiem gangu, który rządzi miastem, korumpując lub zastraszając niewygodnych pracowników aparatu sprawiedliwości i świadków[4][5].

Bohater filmu stosując równie brutalne metody co jego przeciwnicy, samotnie zmierza do celu. W mrocznym świecie, w którym przyszło mu działać, nie ma miejsca na sentymenty. Wygrać mogą tylko najsilniejsi i najbardziej bezwzględni. W czasach, gdy powstał Bannion, podobne ujęcie głównej postaci było nowością, nawet jeśli chodzi o nurt noir, do którego klasycznych osiągnięć należy obraz Langa[4][6].

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lee Pfeiffer: The Big Heat. Encyclopeadnia Brytannica. [dostęp 2019-06-08].
  2. 2011 National Film Registry More Than a Box of Chocolates (ang.). Library of Congress. [dostęp 2019-06-08].
  3. Bannion. Telemagazyn. [dostęp 2019-06-08].
  4. a b Bannion. Ale kino +. [dostęp 2019-06-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-08)].
  5. Peter Bradshaw: The Big Heat review – Fritz Lang's 1953 thriller retains its shocking power. The Guardian. [dostęp 2019-06-08].
  6. Amanda Schurr, Andy Crump, Mark Rozeman: The 100 Best Film Noirs of All Time (ang.). Paste Magazine. [dostęp 2019-06-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]