Bartłomiej Siwiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bartłomiej Siwiec
Ilustracja
Bartłomiej Siwiec, Warszawa 2013
Państwo  Polska
Data i miejsce urodzenia 22 kwietnia 1975
Bydgoszcz
Tytuł szachowy mistrz FIDE (2007)
Ranking FIDE 2205 (01.02.2020)
Miejsce w kraju niesklasyfikowany na liście aktywnych
Strona internetowa

Bartłomiej Siwiec (ur. 22 kwietnia 1975 w Bydgoszczy) – polski szachista, dziennikarz i prozaik, mistrz FIDE od 2007.

Kariera szachowa[edytuj | edytuj kod]

Z Mariuszem Stoppelem, Bydgoszcz 2011

Największe sukcesy szachowe odnosił w kategoriach juniorskich. Wielokrotnie startował w finałach mistrzostw Polski w różnych kategoriach wiekowych, największy sukces odnosząc w 1992 w Częstochowie, gdzie zdobył brązowy medal w mistrzostwach Polski juniorów do 20 lat (za Robertem Ciemniakiem i Markiem Oliwą). Oprócz tego w 1989 w Piechowicach zajął VI m. w finale mistrzostw Polski juniorów do 14 lat, natomiast w Żychlinie zajął IV m. w XIV finale Ogólnopolskiej Olimpiady Młodzieży (był to jednocześnie finał mistrzostw Polski juniorów do 15 lat), a w 1990 w Brzozowie zajął w finale OOM (MP do 15 lat) VII miejsce. W tym okresie należał do kadry narodowej, reprezentując Polskę m.in. w trójmeczu z Rumunią i Bułgarią w Spale (1989). W 1991 zajął XII m. w rozegranym w Międzybrodziu Żywieckim półfinale indywidualnych mistrzostw Polski mężczyzn. W 1993 zajął VI miejsce (za Tomaszem Markowskim, Jackiem Gdańskim, Markiem Matlakiem i Leszkiem Węglarzem i Przemysławem Skalikiem) podczas rozegranych w Gdyni mistrzostwach Polski w szachach szybkich.

W 1985 zwyciężył w Mistrzostwach Młodzieży Szkolnej w Białce (zawody były nieoficjalnymi mistrzostwami Polski juniorów do 10 lat). W 1986 i 1987 dwukrotnie zwyciężył w międzynarodowych turniejach juniorów w Iwoniczu-Zdrój. Dwukrotnie zdobył medale drużynowych mistrzostw Polski juniorów: srebrny (Miętne 1987) oraz brązowy (Bydgoszcz 1990), oba w barwach klubu MDK nr 2 Bydgoszcz.

Karierę szachową zakończył w 1993, w kolejnych latach sporadycznie występował w zawodach drużynowych. Obecnie uczestniczy praktycznie wyłącznie w turniejach w szachach szybkich i błyskawicznych.

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1992, z wynikiem 2325 punktów dzielił wówczas 84-89. miejsce wśród polskich szachistów[1].

Edukacja i kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo i archiwistykę na UMK w Toruniu. W 2000 r. na WSP (UKW) w Bydgoszczy ukończył politologię ze specjalizacją dziennikarską.

Publikacje i działalność autorska[edytuj | edytuj kod]

Jako dziennikarz debiutował w 1994 r. na łamach "Gazety Pomorskiej".

Autor czterech powieści: Zbrodnia, miłość, przeznaczenie, Autodestrukcja, Przypadek Pana Paradoksa, 16 schodów, zbioru opowiadań i miniatur: Wszyscy byli umoczeni i kilku zbiorów wierszy: Instrukcja zabicia ptaka, Matka i róża, Przepompownia, Starsza pani poezja. Napisał też dramaty 64 pozycje z życia szachisty, Wyszła z domu, Skóry i Anyżek.

Jego dramaty były nagradzane i wyróżniane przez Dom Literatury w Łodzi, Teatr Powszechny w Łodzi; znalazły się też w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej. Jego powieści i zbiory wierszy trzykrotnie znalazły się w finale konkursu na Bydgoską Książkę Roku 'Strzała Łuczniczki". Od 2013 r. felietonista "Bydgoskiego Informatora Kulturalnego". Jego wiersze, szkice i recenzje były drukowane na łamach „Toposu”, „Tekstualiów”, „Elewatora”, "Frazy", „Okolicy Poetów”, „Akantu”, „Gazety Kulturalnej”, „Bydgoskiego Informatora Kulturalnego”. Bartłomiej Siwiec należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich Oddział Bydgoszcz[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]