Bazylika Jezusa Młodzieńca w Nazarecie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bazylika Jezusa Młodzieńca
w Nazarecie

‏הכנסייה הסלזיאנית‎
bazylika
Ilustracja
Fasada bazyliki
Państwo  Izrael
Miejscowość Nazaret
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Patriarchat Łaciński patriarchat Jerozolimy
Wezwanie Jezus Chrystus
Położenie na mapie Izraela
Mapa lokalizacyjna Izraela
Bazylika Jezusa Młodzieńca w Nazarecie
Bazylika Jezusa Młodzieńca
w Nazarecie
Ziemia32°42′25″N 35°17′41″E/32,706944 35,294722

Bazylika Jezusa Młodzieńca (hebr. הכנסייה הסלזיאנית) – zbudowana w latach 1906-1923 rzymskokatolicka bazylika w mieście Nazaret, na północy Izraela.

Jeden z największych i najpiękniejszych kościołów w Nazarecie, który znajduje się na najwyższym wzniesieniu w zachodniej części miasta. Bazylika jest widoczna z daleka, a równocześnie jest doskonałym punktem widokowym na całe miasto i okolicę.

Historia budowli[edytuj | edytuj kod]

Bazylika Jezusa Młodzieńca
Na szczycie wzgórza górującego nad Nazaretem widoczny salezjański sierociniec z Bazyliką Jezusa Młodzieńca, początek XX wieku
Bazylika Jezusa Młodzieńca widziana ze szczytu wzniesienia
Tył bazyliki. Na pierwszym planie widoczna wieża, w której wnętrzu jest posąg młodzieńca Jezusa
Fasada Bazyliki Jezusa Młodzieńca
Wnętrze bazyliki. Widoczny posąg młodzieńca Jezusa
Ołtarz w bazylice
Szkoła Don Bosco
Szkoła przy bazylice
Wejście do szkoły
Przedpokój szkoły
Tablice pamiątkowe w szkole
Portret Jana Bosko, patrona szkoły
Panorama z bazyliki na Nazaret

Pod koniec XIX wieku salezjanie rozpoczęli działalność na rzecz osieroconych dzieci w Nazarecie. W tym celu wykorzystywali tymczasową siedzibę w mieście, oraz korzystali ze wsparcia finansowego z Francji i ambasady Francji w Imperium osmańskim. W 1902 roku na najwyższym wzniesieniu w zachodniej części miasta wybudowali okazały sierociniec. W 1905 roku otrzymali oni wysokie darowizny finansowe głównie z Francji i Belgii, dzięki którym w 1906 roku rozpoczęto budować przyległy kościół. Projekt budowli przygotował francuski architekt Lucia Gauthier. Podczas I wojny światowej (1914-1918) wstrzymano prace budowlane. Konsekracja odbyła się w 1920 roku, chociaż ostatnie prace trwałe jeszcze do 1923 roku. Przed zakończeniem budowy wierzący wykorzystywali do modlitw podziemną kryptę. Obok bazyliki wybudowano także klasztor salezjanek[1].

Opis Bazyliki[edytuj | edytuj kod]

Bazylika została wybudowana w stylu neogotyckim. Cała budowla jest wzniesiona z kamienia, jedynie fasadę wykonano z białego wapienia. Fasada jest podzielona na trzy części, które odpowiadają wewnętrznemu podziałowi bazyliki. W środkowej części umieszczono główne wejście do kościoła. U podnóża schodów znajdują się drzwi prowadzące do podziemnej krypty. Powyżej wejścia jest pięć podłużnych stylowych okien, nad którymi jest duża rozeta. W bocznych skrzydłach umiejscowiono pod dwa podłużne okna, nad którymi również znajdują się mniejsze rozety. Fasada jest zwieńczona dużym krucyfiksem. W bocznych ścianach znajdują się podłużne okna ozdobione witrażami. Większość okien jest ułożonych parami lub trójkami, a czasami dodano nad nimi małe okrągłe okno. Powyżej umieszczono krzyże, które wznoszą się ponad poziom dachu. W tylnej części kościoła wznosi się kwadratowa wieża. Dach wykonano z czerwonych dachówek.

Wnętrze bazyliki składa się z trzech naw, które są przedzielone dwoma rzędami siedmiu kolumn, na których wspiera się masywne sklepienie krzyżowe. Ostatnie dwie kolumny są zbliżone do siebie, tworząc efekt apsydy w której umieszczono ołtarz. Za ołtarzem znajduje się dobudowana wieża o podstawie kwadratu. Na jej drugiej kondygnacji umiejscowiono figurę młodzieńca Jezusa. Została ona wykonana przez francuskiego rzeźbiarza Ludwika Fryderyka i przywieziona do bazyliki w 1911 roku. W bocznych ścianach wieży umiejscowiono dwanaście podłużnych okien z szybkami o barwie niebieskiej. Dzięki temu do wnętrza przenika niebieskie światło, które oświeca posąg.

Od strony zachodniej do bazyliki przylega trzypiętrowy budynek sierocińca. Do 1972 roku służył on jako dom dziecka, a następnie został przystosowany do potrzeb salezjańskiej szkoły, którą nazwano na cześć założyciela zakonu Jana Bosko.

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Bazyliki nie można zwiedzać w godzinach, kiedy odbywają się nabożeństwa. Aby ją odwiedzić należy się wcześniej umówić[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Salesian Church (ang.). W: Nazareth Cultural & Tourism Association [on-line]. [dostęp 2013-10-23].
  2. Andrew Humphreys; Neil Tilbury: Izrael i terytoria palestyńskie. Bielsko-Biała: Pascal, 2000, s. 330. ISBN 83-87696-88-9.