Łaciński patriarchat Jerozolimy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy patriarchatu łacińskiego. Zobacz też: inni patriarchowie chrześcijańscy z siedzibą w Jerozolimie.
Łaciński patriarchat Jerozolimy
Patriarchatus Hierosolymitanus Latinorum
Ilustracja
Bazylika Grobu Świętego
Państwo  Palestyna
 Izrael
 Jordania
 Cypr
Siedziba Jerozolima
Patriarcat Latin, P.O. Box 14152, 9114101 Jerusalem [Old City]
Data powołania 30 (biskupstwo)
451 (patriarchat)
1099 (ponownie)
1295 (patriarchat tytularny)
1847 (ponownie)
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Główny kościół Bazylika Grobu Świętego
Patriarcha sede vacante
abp Pierbattista Pizzaballa, O.F.M. (administrator apostolski)
Biskup pomocniczy Giacinto-Boulos Marcuzzo, William Shomali
Biskup senior Michel Sabbah, Fouad Twal, Kamal Hanna Bathish, Salim Sayegh, Maroun Lahham
Dane statystyczne (2015)
Liczba wiernych 293 tys.
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
464
81
383
Liczba parafii 66
Położenie na mapie Izraela
31°46′40,0080″N 35°13′37,5240″E/31,777780 35,227090

Łaciński Patriarchat Jerozolimy (łac. Patriarchatus Hierosolymitanus Latinorum, arb. كنيسة اللاتين في القدس, heb. הפטריארכיה הלטינית) - rzymskokatolicki patriarchat ze stolicą w Jerozolimie. Nie wchodzi w skład żadnej metropolii ani nie ma żadnych sufraganii.

Na terenie patriarchatu pracuje 596 zakonników i 1076 siostry zakonne[1].

Terytorium[edytuj | edytuj kod]

Łaciński patriarchat Jerozolimy obejmuje w całości obszar Izraela, Jordanii, Cypru oraz Autonomii Palestyńskiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Diecezja jerozolimska powstała niedługo po śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Pierwszym biskupem został apostoł Jakub Sprawiedliwy. Po zburzeniu miasta przez Rzymian w 70 i upadku jego znaczenia nastąpił również upadek znaczenia tutejszego biskupstwa. Biskupi powstałego na miejscu Jerozolimy Aelia Capitolina byli sufraganami arcybiskupa Cezarei.

Sobór nicejski I w 325 uznając wyjątkowość miasta, nadał biskupom Jerozolimy honorowe pierwszeństwo bezpośrednio po patriarchatach (Rzymie, Aleksandrii i Antiochii). Przywilej ten nie ingerował jednak w metropolitalne prawa arcybiskupa Cezarei. Sytuacja, w której biskup sufragan miał honorowe pierwszeństwo przed swoim metropolitą była wyjątkowa i prowadziła do nieporozumień w relacjach pomiędzy hierarchami.

Ostatecznie dzięki zabiegom biskupa jerozolimskiego Juwenalisa sobór chalcedoński w 451 wydzielił z patriarchatu Antiochii obszar Palestyny i Arabii, ustanawiając na tych terenach odrębny patriarchat w Jerozolimie[2].

Po schizmie wschodniej początkowo działał jedynie prawosławny patriarchat Jerozolimy. Łaciński patriarchat Jerozolimy został utworzony 1099 po zdobyciu Jerozolimy przez krzyżowców.

W okresie Królestwa Jerozolimskiego patriarchom jerozolimskim podlegali arcybiskupi Tyru, Cezarei, Nazaretu i Petry oraz ich biskupi sufragani.

Po zdobyciu Jerozolimy przez Saladyna siedzibę patriarchy przeniesiono do Akki, a po jej upadku w 1291 na Cypr

W 1342 patriarchat został zniesiony przez papieża Klemensa VI, jednak zachowano tytuł Wielkiego Mistrza Grobu Świętego, nadawany jednemu z rzymskich biskupów.

W 1847 papież Pius IX przywrócił łaciński patriarchat w Jerozolimie.

Łacińscy patriarchowie Jerozolimy[edytuj | edytuj kod]

Ponadto w archidiecezji służą biskupi pomocniczy:

Biskupi seniorzy:

  • Michel Sabbah - patriarcha od 11 grudnia 1987 do 21 czerwca 2008
  • Fouad Twal - patriarcha od 21 czerwca 2008 do 24 czerwca 2016
  • Kamal Hanna Bathish - biskup pomocniczy od 29 kwietnia 1993 do 9 czerwca 2007
  • Salim Sayegh - biskup pomocniczy od 26 listopada 1981 do 19 stycznia 2012
  • Maroun Lahham - biskup pomocniczy od 19 stycznia 2012 do 4 lutego 2017

Wikariaty[edytuj | edytuj kod]

Łaciński patriarchat Jerozolimy podzielony jest na pięć wikariatów[3][4]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]