Beata Szymańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Beata Szymańska
Data i miejsce urodzenia 29 stycznia 1938
Puławy
Zawód, zajęcie Filozofia kultury,
filozofia Wschodu
Miejsce zamieszkania  Polska
Tytuł naukowy Profesor emeritus
Alma Mater Uniwersytet Jagielloński

Beata Szymańska (ur. 29 stycznia 1938 w Puławach) – polska historyk filozofii oraz poetka i prozaiczka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentką VII Liceum Ogólnokształcącego w Krakowie[1]. W 1960 ukończyła studia polonistyczne, a w 1964 studia filozoficzne na Uniwersytecie Jagiellońskim[1]. W 1974 roku uzyskała stopień doktora z dziedziny filozofii, a w 1988 doktora habilitowanego za rozprawę o filozofii polskiego modernizmu[1]. Od 1964 była pracownikiem naukowym Instytutu Filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego, w latach 1990–1993 prodziekanem Wydziału Filozoficznego, od 1991 kierownikiem Zakładu Filozofii Wschodu, od 2000 kierownikiem Zakładu Filozofii Kultury[1]. W 1998 otrzymała tytuł profesora nauk humanistycznych[2].

Wiele uczyniła w dziedzinie dociekań nad filozofią Wschodu i odegrała doniosłą rolę w rozwoju takich badań na Uniwersytecie Jagiellońskim:

Badania w zakresie filozofii Wschodu prowadzone w instytucie zyskały uznanie w kraju i za granicą dzięki wysiłkom emerytowanej prof. dr hab. Beaty Szymańskiej, dr hab. Marty Kudelskiej i ich koleżanek i kolegów.

Miłowit Kuniński: Filozofia w Uniwersytecie Jagiellońskim. Instytut Filozofii UJ. [dostęp 2012-01-15].

W roku 2001 pod redakcją Beaty Szymańskiej ukazał się podręcznik filozofii Wschodu, obejmujący swym zakresem filozofię Indii, Chin, Tybetu i Japonii[3]. Ten podręcznik stał się absolutną nowością na polskim rynku wydawniczym[4].

Jako pisarka debiutowała w 1961 roku na łamach prasy. Również tłumaczy utwory literatury pięknej[5]. W 2014 roku otrzymała nominację do Nagrody Poetyckiej im. K.I. Gałczyńskiego – Orfeusz za tom Złota godzina[6].

Jej mężem był Jerzy Aleksandrowicz[1].

Twórczość wybrana[edytuj | edytuj kod]

Książki[edytuj | edytuj kod]

  • Sny o porządku
  • Sztychy reńskie
  • Trzciny
  • Immanuel Kant
  • Poeta i nieznane
  • Co to jest struktualizm
  • Wiersze
  • Berkeley znany i nieznany
  • Przeżycia i uczucia jako wartości filozofii polskiego modernizmu
  • Filozofia Wschodu, praca zbiorowa pod red. Beaty Szymańskiej, 2001.
    • Beata Szymańska: Buddyzm chan. W: Beata Szymańska: Filozofia Wschodu. Pod redakcją Beaty Szymańskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2001, s. 261-267. ISBN 83-233-1487-X.
    • Beata Szymańska: Buddyzm w Japonii. W: Beata Szymańska: Filozofia Wschodu. Pod redakcją Beaty Szymańskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2001, s. 269-283. ISBN 83-233-1487-X.
  • Słodkich snów Europo, 2005.
  • Chiński buddyzm chan, 2009.

Artykuły[edytuj | edytuj kod]

Tłumaczenia[edytuj | edytuj kod]

Daisetz T. Suzuki: Zen i kultura japońska. Tłum. Beata Szymańska, Piotr Mróz, Anna Zalewska. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2009, s. 261-267. ISBN 978-83-233-2763-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Who is who w Polsce. Encyklopedia biograficzna z życiorysami znanych Polek i Polaków, Hübners blaues Who is Who, Zug 2007 (dodatek CD).
  2. Prof. dr hab. Beata Szymańska-Aleksandrowicz, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2011-02-19].
  3. Filozofia Wschodu. Pod redakcją Beaty Szymańskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2001. ISBN 83-233-1487-X.
  4. Rok później ukazała się w druku antologia jako kontynuacja podręcznika: Filozofia Wschodu: Wybór tekstów. Pod redakcją Marty Kudelskiej. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jegiellońskiego, 2002. ISBN 83-233-1487-X.
  5. Beata Szymańska. Czasopismo filozoficzne „Nowa Krytyka”. [dostęp 2011-02-19].
  6. Orfeusz – Nagroda Poetycka im. K. I. Gałczyńskiego – nominowani. www.orfeusz-nagroda.pl. [dostęp 2015-07-05].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]