Berliner Philharmoniker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Berliner Philharmoniker (Filharmonicy Berlińscy) – orkiestra z siedzibą w Berlinie, znana wcześniej jako Berliner Philharmonisches Orchester.

Powstała w 1882 r. Obecną nazwę zespół nosi od roku 1887. Od początku swojego istnienia współpracowała z najwybitniejszymi dyrygentami świata. Wybór każdego nowego, stałego dyrygenta Berliner Philharmoniker jest szeroko dyskutowany w świecie muzyki poważnej. W 2002 roku dyrektorem artystycznym orkiestry został AnglikSir Simon Rattle. Wśród Filharmoników Berlińskich znajdują się przedstawiciele 18 narodowości, w tym kilku muzyków polskich, m.in. Daniel Stabrawa, pełniący funkcję pierwszego koncertmistrza orkiestry. Siedzibą zespołu jest Filharmonia Berlińska, a głównym mecenasem Deutsche Bank[potrzebne źródło]. Poza działalnością koncertową Filharmonicy dokonali niezliczonej ilości symfonicznych i operowych nagrań płytowych, głównie dla firmy Deutsche Grammophon.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Cyfrowa filharmonia[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2008/2009 występy orkiestry rejestrowane są za pomocą kamer high-definition i zamieszczane na nowym portalu internetowym Digital Concert Hall. Za jego pośrednictwem można wysłuchać wykonań Filharmoników Berlińskich i ich współpracowników – renomowanych dyrygentów czy solistów. Portal Digital Concert Hall jest pierwszą na świecie cyfrową filharmonią[potrzebne źródło].

Poczet dyrygentów[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwig von Brenner (do 1887)
  2. Hans Guido von Bülow (1887–1892)
  3. Arthur Nikisch (1895–1922)
  4. Wilhelm Furtwängler (1922–1934)
  5. Leo Borchard (1945)
  6. Sergiu Celibidache (1945–1952)
  7. Wilhelm Furtwängler (1952–1954)
  8. Herbert von Karajan (1954–1989)
  9. Claudio Abbado (1990–2002)
  10. Sir Simon Rattle (od 2002)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons