Berliner Philharmoniker

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Berliner Philharmoniker (Filharmonicy Berlińscy) – orkiestra z siedzibą w Berlinie, znana wcześniej jako Berliner Philharmonisches Orchester.

Powstała w 1882 r. Obecną nazwę zespół nosi od roku 1887. Od początku swojego istnienia współpracowała z najwybitniejszymi dyrygentami świata. Wybór każdego nowego, stałego dyrygenta Berliner Philharmoniker jest szeroko dyskutowany w świecie muzyki poważnej. W 2002 roku dyrektorem artystycznym orkiestry został AnglikSir Simon Rattle. Wśród Filharmoników Berlińskich znajdują się przedstawiciele 18 narodowości, w tym kilku muzyków polskich, m.in. Daniel Stabrawa, pełniący funkcję pierwszego koncertmistrza orkiestry. Siedzibą zespołu jest Filharmonia Berlińska, a głównym mecenasem Deutsche Bank[potrzebne źródło]. Poza działalnością koncertową Filharmonicy dokonali niezliczonej ilości symfonicznych i operowych nagrań płytowych, głównie dla firmy Deutsche Grammophon.

Wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Cyfrowa filharmonia[edytuj | edytuj kod]

Od sezonu 2008/2009 występy orkiestry rejestrowane są za pomocą kamer high-definition i zamieszczane na nowym portalu internetowym Digital Concert Hall. Za jego pośrednictwem można wysłuchać wykonań Filharmoników Berlińskich i ich współpracowników – renomowanych dyrygentów czy solistów. Portal Digital Concert Hall jest pierwszą na świecie cyfrową filharmonią[potrzebne źródło].

Poczet dyrygentów[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludwig von Brenner (1882–1887)
  2. Hans Guido von Bülow (1887–1892)
  3. Arthur Nikisch (1895–1922)
  4. Wilhelm Furtwängler (1922–1945)
  5. Leo Borchard (maj – sierpień 1945)
  6. Sergiu Celibidache (1945–1952)
  7. Wilhelm Furtwängler (1952–1954)
  8. Herbert von Karajan (1954–1989)
  9. Claudio Abbado (1990–2002)
  10. Sir Simon Rattle (2002–2018)
  11. Kirył Petrenko (2018-)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]