Bernardin Palaj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błogosławiony
Bernardyn Palaj OFM

Zef Palaj
prezbiter i męczennik
Data i miejsce urodzenia 2 października 1894
Shllak
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1946
Szkodra
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 5 listopada 2016
Archikatedra Świętego Szczepana w Szkodrze
przez Franciszka[a]
Kraj działania  Albania
Wyznanie katolicyzm
Kościół Albański Kościół Katolicki
Inkardynacja Zakon Braci Mniejszych
Prezbiterat 1918

Bernardin Palaj OFM właśc. Zef Palaj (ur. 2 października 1894 we wsi Shllak k. Szkodry, zm. 2 grudnia 1946 w Szkodrze) – albański ksiądz katolicki, franciszkanin (OFM), folklorysta i poeta, ofiara prześladowań komunistycznych, błogosławiony Kościoła katolickiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był najstarszym synem szewca Gjona Palaja i Marty z d. Dedja[1]. Uczył się w prowadzonej przez Franciszkanów szkole w Szkodrze. W 1911 wstąpił do zakonu franciszkanów, przyjął imię zakonne Bernardin i wyjechał do Salzburga, gdzie uczył się w liceum, a następnie w Innsbrucku studiował teologię[2]. 15 września 1911 rozpoczął nowicjat, a 2 sierpnia 1918 w Rubiku został wyświęcony na księdza[2]. Uczył języka łacińskiego w szkoderskim Collegium Illyricum, a następnie pracował w parafiach Toplane, Polcit Shale, Pult i Rubik[1].

W latach 1923–1924 zaangażował się w działalność polityczną. Wspólnie z Ndre Mjedą, Gjergj Fishtą i Antonem Harapim wydawał czasopismo Ora e maleve, związane z opozycją parlamentarną. Wtedy używał pseudonimów: Kukel Lapaj, Constantinus i Viator. Za swoją aktywność polityczną został w 1924 aresztowany, ale wkrótce opuścił więzienie, dzięki wstawiennictwu abp Lazëra Mjedy[2].

W latach 1919-1934 prowadził badania nad folklorem północnej Albanii. Zebrane przez niego teksty zostały opublikowane w czasopiśmie Hylli i Dritës. W 1937 ukazał się zbiór pieśni i legend z północnej Albanii opracowanych przez Palaja i Donata Kurtiego. Od 1934 pisał wiersze liryczne i krótkie opowiadania, które ukazywały się w Hylli i Dritës. Po śmierci Gjergji Fishty Palaj napisał na jego cześć elegię Kah nata e vetme (Ku samotnej nocy).

W czasie włoskiej okupacji Albanii Palaj współpracował z policją włoską. Jako członek Instytutu Studiów Albańskich, działającego pod kontrolą włoską kontynuował swoje badania nad albańskim prawem zwyczajowym. Po przejęciu władzy przez komunistów w 1944 uciekł w góry, ale został aresztowany 22 października 1946 w Rubiku. Jednym z dowodów w jego sprawie były teksty publikowane w Hylli i Dritës, w których potępiał komunizm. Z powodu zakażenia tężcem zmarł w więzieniu w Szkodrze w grudniu 1946, zanim stanął przed sądem. Jego ciała nie wydano rodzinie, został pochowany na dziedzińcu byłego sanatorium w Szkodrze[2].

Beatyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Palaj znalazł się w gronie 38 albańskich duchownych, którzy 5 listopada 2016 w Szkodrze zostali ogłoszeni błogosławionymi. Beatyfikacja duchownych, którzy zginęli „in odium fidei” została zaaprobowana przez papieża Franciszka 26 kwietnia 2016[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Kangë kreshnikësh dhe legenda, 1937
  • Doke e kanu ne Dukagjin, 1942
  • Dioqezi i Pultit, 1943
  • Mite, besime e legenda, 1943

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. w imieniu Papieża, kard. Angelo Amato (prefekt Kongregacji Spraw Kanonizacyjnych)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Angela Cirincione: At Bernardin Palaj mbytet ne tortura ne Shkoder. = 2018-05-14 (alb.). kishadhejeta.com, 2015-07-03.
  2. a b c d Azem Qazimi: Fjalor Enciklopedik i Viktimave te Terrorit Komunist, vol.6.. Tirana: 2017, s. 172-173. ISBN 978-9928-168-01-6. (alb.)
  3. Albania: 5 listopada w Szkodrze beatyfikacje 38 męczenników z czasów komunistycznych. = 2018-05-14. niedziela.pl, 2016-11-05.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]