Bernardo Pasquini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Bernardo Pasquini
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 grudnia 1637
Massa e Cozzile

Pochodzenie

włoskie

Data i miejsce śmierci

22 listopada 1710
Rzym

Gatunki

muzyka poważna, muzyka barokowa

Zawód

kompozytor

Bernardo Pasquini (ur. 7 grudnia 1637 w Massa e Cozzile, zm. 22 listopada 1710 w Rzymie) – włoski kompozytor epoki baroku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Massa w Val di Nievole (dzisiejszej Massa e Cozzile) w Toskanii. Jego nauczycielami muzyki byli Pietro Antonio Cesti i Loreto Vittori. Odwiedził Rzym, gdzie pracował dla książąt Borghese; potem został organistą w bazylice Santa Maria Maggiore. Popierała go królowa Krystyna, dla której skomponował operę Dov'è amore è pieta, w 1679.

Gdy Alessandro Scarlatti przybył po raz drugi w życiu do Rzymu (1703-1708), Pasquini i Arcangelo Corelli często organizowali z nim wspólne koncerty, nad którymi pieczę sprawowała Akademia Arkadyjska, której wszyscy trzej byli członkami. Pasquini zmarł w Rzymie, pochowany obok kościoła S. Lorenzo in Lucina.

Jest znany jako autor wielu wirtuozerskich utworów na klawesyn.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zofia Lissa, Elżbieta Dziębowska, Encyklopedia muzyczna PWM, Kraków: Polskie Wydawn. Muzyczne, 1979, s. 357-358, ISBN 83-224-0112-4, OCLC 7551528 [dostęp 2020-02-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia muzyki, Stefan Śledziński (red. naczelny), PWN, Warszawa 1981, ISBN 83-01-00958-6.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]