Bezpieczeństwo ruchu drogowego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Bezpieczeństwo ruchu drogowego (BRD) – powszechnie używana nazwa określająca zarówno zbiór zasad dotyczących bezpiecznego poruszania się po drogach, jak również osobna dziedzina wiedzy zajmująca się kształtowaniem właściwych warunków ruchu drogowego. Na BRD składają się zagadnienia z zakresu nadzoru nad ruchem drogowym, organizacji ruchu drogowego, szkolenia i egzaminowania kierowców, psychologii transportu, ratownictwa medycznego, stanu technicznego i wymagań wobec pojazdów, dróg i oznakowania, a także promowania pożądanych zachowań u uczestników ruchu drogowego.

Instytucjonalnie rola BRD wyrastała na marginesie struktur aparatu państwa odpowiadających za bezpieczeństwo (wydziały ruchu drogowego milicji i policji), transport (Instytut Transportu Samochodowego) i budowę dróg (zarządcy dróg),

BRD w Polsce[edytuj]

Pomimo złego stanu bezpieczeństwa na drogach nie powstały w Polsce rządowe agencje wyspecjalizowane w ocenie stanu BRD odpowiadające za koordynację działań prawno-organizacyjnych i badawczych zmierzających do poprawy sytuacji (np. odpowiedniki amerykańskiego National Highway Traffic Safety Administration – NHTSA). Za monitorowanie stanu BRD i kształtowanie polityki w tym zakresie odpowiadają kolegialne ciała społeczne: na szczeblu rządowym jest to Krajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego, międzyresortowy organ doradczy i pomocniczy Rady Ministrów w sprawach bezpieczeństwa ruchu drogowego. W jego skład wchodzą osoby wskazane w Prawie o ruchu drogowym, m.in. minister infrastruktury. We wszystkich województwach działają regionalne odpowiedniki KR BRD – Wojewódzkie Rady BRD. W ich skład wchodzą m.in. marszałek, wojewoda, komendant wojewódzki policji itp.

System finansowania jest niewydolny na poziomie nieadekwatnym do strat generowanych przez wypadki (w województwach jedyne środki przeznaczane na BRD pochodzą z zysków wypracowanych przez Wojewódzkie ośrodki ruchu drogowego podczas egzaminowania kierowców). Nie ma wyspecjalizowanych instytucji państwa, dla których BRD jest głównym i pierwszoplanowym przedmiotem działalności. Kadencyjność rad powiązanych ze stanowiskami w administracji rządowej i samorządowej utrudnia realizację działań długofalowych i powoduje, że o kształcie wielu inicjatyw decydują osoby bez należytego przygotowania zawodowego, doświadczenia i specjalistycznej wiedzy.

Od 2005 do 2011 roku Krajowa Rada BRD nie podjęła żadnej uchwały, ograniczając się do tworzenia sprawozdań z działań realizowanych na rzecz BRD w Polsce i kilku kampanii medialnych m.in. „Ostatni wyskok”, „Piłeś – nie prowadź!”, „Piłeś? Nie jedź!”. Zróżnicowaną aktywność wykazują rady wojewódzkie.

Linki zewnętrzne[edytuj]