Biały krzyż (broń chemiczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Biały krzyż (niem. Weißkreuz, Weißkreuzkampfstoff) – oznaczenie łzawiących bojowych środków trujących stosowanych przez Niemcy w okresie I wojny światowej. Nazwa wzięła się od symbolu białego krzyża malowanego na pociskach chemicznych wypełnionych środkami działającymi drażniąco na oczy i błony śluzowe[1]. Znakowanie to nie było jednak konsekwentne i ostatecznie nie wszystkie pociski z lakrymatorami były w taki sposób oznaczane[2]. W czasie wojny Niemcy wyprodukowały łącznie około 1 000 000 pocisków wszystkich kalibrów ze środkami łzawiącymi[3].

Biały krzyż mógł zawierać jeden lub więcej z następujących związków: bromek benzylu, bromek ksylilu, bromoaceton, bromometyloetyloketon, bromooctan etylu, chloroacetofenon, chloroaceton, cyjanek bromobenzylu[1][2][4][5].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Chemical Weapons Introduced in World War I with their Code Names (ang.). CBWInfo. [dostęp 2011-08-02].
  2. 2,0 2,1 Benjamin C. Garrett, John Hart: Historical Dictionary of Nuclear, Biological, and Chemical Warfare. Lanham: Scarecrow Press, 2007, s. 230, seria: Historical Dictionaries of War, Revolution, and Civil Unrest, nr 33. ISBN 9780810854840.
  3. Gazy bojowe. W: Vademecum obrony przeciwlotniczej i przeciwgazowej ludności cywilnej. Wyd. II. Cz. I: Bronisław Sypniewski, Napady lotnicze i ich skutki. Warszawa: Zakład Ubezpieczeń na Wypadek Choroby, 1936, s. 31. OCLC 14748313.
  4. Chemical Warfare Agents. Toxicology and Treatment. Timothy C. Marrs, Robert L. Maynard, Frederick R. Sidell (redaktorzy). Wyd. 2. John Wiley & Sons, 2007, s. 707. ISBN 9780470013595.
  5. History of Chemical Warfare. W: Medical Aspects of Chemical Warfare. Shirley D. Tuorinsky (red.). Falls Church, Waszyngton: Office of the Surgeon General, U.S. Army; Borden Institute, Walter Reed Army Medical Center, 2008, s. 38–39. ISBN 9780160815324.