Bibliotheca Alexandrina

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Biblioteka Aleksandryjska.
Bibliotheca Alexandrina
Cairo Alex Library.jpg
Budynek biblioteki. planetarium i Centrum Kongresowego
Data założenia 16 października 2002
Lokalizacja Egipt Aleksandria
Położenie na mapie Egiptu
Mapa lokalizacyjna Egiptu
Bibliotheca Alexandrina
Bibliotheca Alexandrina
Ziemia31°12′32″N 29°54′33″E/31,208889 29,909167
Oficjalna strona biblioteki

Bibliotheca Alexandrinaegipska biblioteka i centrum kulturalne w Aleksandrii.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka została wzniesiona dla upamiętnienia starożytnej Biblioteki Aleksandryjskiej, która spłonęła w I wieku p.n.e. Oficjalna inauguracja miała miejsce 16 października 2002 roku.

W kompleksie, oprócz biblioteki, znajdują się hale wystawowe, biblioteki dla dzieci i młodzieży, trzy muzea, cztery galerie sztuki, centrum konferencyjne i stanowiska dla osób mających kłopoty ze wzrokiem. W oddzielnych budynkach należących do kompleksu znajduje się planetarium oraz laboratorium, w którym opracowuje się i konserwuje manuskrypty.

Idea odbudowania starej biblioteki narodziła się w 1974 r. – jednym z najważniejszych promotorów był prezydent Egiptu, Hosni Mubarak, wsparcia udzieliło też UNESCO. W 1988 r. UNESCO zorganizowało konkurs architektoniczny, w którym zwyciężyła norweska firma Snøhetta. Na międzynarodowej konferencji w Asuanie w 1990 r. przydzielono pierwsze fundusze, 65 mln USD, pochodzące głównie z zaprzyjaźnionych krajów arabskich. Prace rozpoczęły się w 1995 roku i trwały 7 lat. Na budowę wydano łącznie ok. 220 mln USD (nie licząc kosztów zgromadzenia książek)[1].

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Wnętrze biblioteki

Kształt 11-poziomowej biblioteki przypomina wielki przechylony bęben. Nad główną czytelnią znajduje się szklano-aluminiowy dach o wysokości 32 m i średnicy 160 m, nachylony w kierunku północnym. W gmachu o kształcie szerokiego, ściętego cylindra znajdują się największe hale. Fasada centralnego budynku to stroma, szeroka krzywizna z szarego asuańskiego granitu z wyżłobionymi literami 120 rodzajów starożytnych i współczesnych alfabetów. Większą część wnętrza cylindra zajmuje otwarta, wielopoziomowa czytelnia. Cztery najniższe kondygnacje znajdują się pod ziemią i są przystosowane do przechowywania 8 milionów woluminów.

Biblioteka zajmuje powierzchnię 70 000 m². Wewnątrz budynku znajduje się 17 szybkobieżnych wind[2].

Struktura Biblioteki[edytuj | edytuj kod]

Zgodnie z Ustawą nr 1 z dnia z 2001 dotyczącej Bibliotheca Alexandrina składa się ona z:[3]

Biblioteki, Planetarium i Centrum Konferencyjnego. Miały też powstać następujące ośrodki kulturalne i naukowe:  

  1. Międzynarodowa Szkoła Studiów Informacyjnych (ISIS).
  2. Centrum Dokumentacji i badań.
  3. Muzeum Historii Nauki.
  4. Instytut Kaligrafii.
  5. Muzeum Rękopisów.
  6. Centrum ochrony rzadkich książek i dokumentów.

Organizacja Biblioteki[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka Główna[edytuj | edytuj kod]

Czytelnia mieści się na siedmiu poziomach i może pomieścić do 2000 czytelników. Muzea, wystawy i centrum konferencyjne znajdują się w niewielkiej odległości od czytelni[4].

Zbiory rzadkich książek[edytuj | edytuj kod]

Biblioteka posiada duży zbiór rzadkich książek, map i zbiorów specjalnych. Najstarsza z ponad 15 000 książek pochodzi z roku 1496 roku. Dział Zbiorów Specjalnych gromadzi kolekcje ofiarowane Bibliotece przez osoby publiczne, takie jak zmarły prezydent Mohamed Anwar el-Sadat, sułtan Qaboos, dr Abdel Razek el-Sanhoury i dr Hussein Heikal. Ze zbiorów można korzystać w czytelni, także kopiować (ale tylko zgodnie z przepisami 20 % książki). Niektóre książki nie mogą być kserowane z powodu ich złego stanu.

Biblioteka dla niedowidzących[edytuj | edytuj kod]

Nosi imię Taha Husajna. Jej patron to znany egipski pisarz, który był niewidomy[5].

W skład biblioteki wchodzą również: biblioteka dla dzieci, młodzieży, sztuki i multimediów.

Biblioteka frankofońska[edytuj | edytuj kod]

Powstała w 2009 roku, kiedy Biblioteka otrzymała dar 500 000 książek w języku francuskim. Jest to 4 pod względem wielkości biblioteka frankofońska na świecie (poza terenem Francji)[6].

Dział Noblowski[edytuj | edytuj kod]

Na trzecim piętrze znajduje się Dział Noblowski, który gromadzi dzieła laureatów literackiej Nagrody Nobla od 1901 do czasów współczesnych.W jego skład wchodzi sala Noblowska, audytorium Gada Rausinga i Salon Söderbergów. Nosi imię szwedzkiej rodziny Rausing, która, aby mógł powstać, zaproponowała Bibliotece Aleksandryjskiej wsparcie finansowe[7]. Meble Działu Noblowskiego zostały zaprojektowane przez znanych szwedzkich projektantów, takich jak Åke Axelsson i Erik Gunnar Asplund. W Sali Noblowskiej znajduje się duży stół konferencyjny wykonany z korzenia olchy i drewna wiśniowego, podobny do stołu w Auli Zgromadzenia Noblowskiego w Sztokholmie. Inną atrakcją jest dywan autorstwa znanej szwedzkie projektantki dywanów Märt Måås-Fjätterström, na którym znajduje się fragment nordyckiego wiersza Hávamál.

Dział Noblowski można zwiedzać po wcześniejszym( przynajmniej 2 dni) umówieniu się na wizytę przez wysłanie e-maila na adres podany na stronie biblioteki.

Centrum Kongresowe[edytuj | edytuj kod]

Centrum Konferencyjne zostało wybudowane na powierzchni 5000 i zostało otwarte 22 sierpnia 1991 roku. Znajduje się na nabrzeżu naprzeciwko wschodniego portu i półwyspu Silsilah. Z główną biblioteką jest połączone podziemnym przejściem. Centrum ma cztery sale konferencyjne, dwie sale wystawowe, salon VIP, trzy restauracje i kawiarnię[8].

Planetarium[edytuj | edytuj kod]

Obok budynku biblioteki zbudowano Bibliotheca Alexandrina Planetarium Science Center. Składa się ono z Planetarium, Muzeum Historii Nauki i ALEXploratorium[9].

Muzea[edytuj | edytuj kod]

Na terenie Biblioteki znajdują się 4 muzea:

Muzeum Sadata - poświęcone pamięci prezydenta Egiptu Sadata. Ma 260 . Muzeum posiada zbiór medali, zdjęć, filmów, kolekcja rzeczy osobistych w tym cywilnych i wojskowych garniturów prezydenta Sadata, w tym zabarwiony krwią garnitur wojskowy, który miał na sobie w dniu zabójstwa 6 października 1981 roku[10].

Muzeum Starożytności - podczas budowy biblioteki prowadzono badania archeoligiczne terenu na którym miał stanąć budynek. Odkryto zabytki z okresu hellenistycznego, rzymskiego i bizantyjskiego. Powstała wówczas koncepcja prezentowania ich w miejscu odkrycia. Muzeum posiada 1133 obiekty, w tym dwie unikatowe kolekcje: eksponatów znalezionych podczas prac wykopaliskowych na budowie w latach 1993-1995 i wydobytych z dna Morza Śródziemnego w pobliżu wschodniego portu i zatoki Abukir[11].

Muzeum Rękopisów - nie tylko gromadzi cenne zbiory, ale również szkoli kadry w metodach konserwacji i restaurowania rękopisów.[12]

Muzeum Historii Nauki - na stałej wystawie można poznać historię nauki w starożytnym Egipcie, hellenistycznej Aleksandrii i świata arabsko-muzułmańskiego[13].

Zwiedzanie[edytuj | edytuj kod]

Wycieczki oferowane są w następujących językach: arabskim, angielskim, francuskim i hiszpańskim. W foyer Biblioteki znajduje się Biuro informacji turystycznej w którym można wcześniej zarezerwać wycieczkę telefonicznie, za pośrednictwem poczty e-mail lub osobiście. Bilety zawierają koszty przewodnika i wstępu na wystawy[14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Construction of new Alexandria library enters final months online Dostep 29.11.2017
  2. Bibliotheca Alexandrina Egypt: Egyptian Library Building online Dostep 29.11.2017
  3. Law No. 1 of 2001 Concerning the Library of Alexandria online Dostęp 27.1.2017
  4. Bibliotheca Alexandrina ( zdjęcia) online Dostęp 29.11.2017
  5. Taha Hussein Library For Visually Impaired online Dostęp 29.11.2017
  6. The francophone library online Dostęp 29.11.2017
  7. Nobel Section online Dostęp 27.11.2017
  8. Conference Center online Dostęp 27.11.2017
  9. Bibliotheca Alexandrina Planetarium Science Center online Dostęp 29.11.2017
  10. Sadat Museum online Dostęp 27.11.2017
  11. Antiquities Museum online Dostęp 29.11.2017
  12. Manuscripts Museumonline Dostęp 29.1.2017
  13. History of Science Museum online Dostęp 29.11.2017
  14. Guided Tours online Dostęp 29.11.2017

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]