Bieniów (województwo lubuskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w gm. Żary. Zobacz też: inne miejscowości o takiej nazwie.
Bieniów
wieś
Ilustracja
Stacja kolejowa
Państwo  Polska
Województwo  lubuskie
Powiat żarski
Gmina Żary
Liczba ludności (2011) 871
Strefa numeracyjna 68
Kod pocztowy 68-200
Tablice rejestracyjne FZA
SIMC 0917862
Położenie na mapie gminy wiejskiej Żary
Mapa konturowa gminy wiejskiej Żary, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Bieniów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Bieniów”
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa konturowa województwa lubuskiego, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bieniów”
Położenie na mapie powiatu żarskiego
Mapa konturowa powiatu żarskiego, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Bieniów”
Ziemia51°43′06″N 15°10′38″E/51,718333 15,177222
Strona internetowa

Bieniów (tuż po wojnie Benów[1], niem. Benau N./L.[2]) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie żarskim, w gminie Żary.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Wieś typu łańcuchówka. Rozciągnięta na długości około 5 km. Posiada stację kolejową, która niegdyś była ważnym węzłem na magistralnej trasie Kolei Dolnośląsko-Marchijskiej (Berlin – Wrocław – Wiedeń), oraz na trasie lokalnej relacji Żary koło ŻaganiaZielona Góra.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[3]:

  • kościół parafialny pod wezwaniem Niepokalanego Poczęcia NMP, wczesnogotycki z około połowy XIII wieku, w XIV-XVIII wieku
  • plebania, barokowa z drugiej połowy XVIII wieku
  • dwór, z pierwszej połowy XIX wieku
  • dom nr 11, szachulcowy z 1740 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945
  2. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości. M.P. z 1946 r. nr 142, poz. 262 oraz książka Marek J. Battek, Joanna Szczepankiewicz-Battek: Słownik nazewnictwa krajoznawczego polsko-niemiecki i niemiecko-polski Śląsk, Ziemi Lubuska, Pomorze Zachodnie, Warmia i Mazury. Wrocław: Silesia, 1998, s. 50. ISBN 83-901637-7-2.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. lubuskiego - stan na 31.12.2012 r.. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 136. [dostęp 15.3.13].