Bierne prawo wyborcze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Bierne prawo wyborcze (prawo wybieralności) – prawo do kandydowania. W Polsce bierne prawo wyborcze do Sejmu (czyli prawo bycia wybranym na posła) ma każdy obywatel polski mający czynne prawo wyborcze (czyli prawo wybierania), który najpóźniej w dniu wyborów kończy 21 lat. W przypadku senatorów granica wieku jest wyższa i wynosi 30 lat[1]. Wynika to z faktu, iż Senat z założenia ma być "izbą rozsądku", powinien zatem składać się z osób mających określone doświadczenie i wiedzę oraz obycie polityczne.

Cenzusy wiekowe obowiązujące w Polsce

W przypadku kandydata na radnego obowiązuje ponadto wymóg stałego zamieszkiwania na obszarze działania danej rady.

Cenzusy obowiązujące w Stanach Zjednoczonych

  • do Izby Reprezentantów25 lat, stałe zamieszkiwanie w stanie, który ma się reprezentować i obywatelstwo amerykańskie od co najmniej 7 lat
  • do Senatu30 lat, stałe zamieszkiwanie w stanie, który ma się reprezentować i obywatelstwo amerykańskie od co najmniej 9 lat
  • na urząd prezydenta35 lat, zamieszkiwanie na terytorium Stanów Zjednoczonych przez co najmniej 14 lat i rodowite obywatelstwo amerykańskie

Cenzusy obowiązujące w Chorwacji

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Państwowa Komisja Wyborcza - Kodeks wyborczy, pkw.gov.pl [dostęp 2019-05-03].
  2. a b Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, www.sejm.gov.pl [dostęp 2019-05-03].
  3. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej, www.sejm.gov.pl [dostęp 2019-05-03].