Bitwa nad Piawą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bitwa nad Piawą
I wojna światowa
Ilustracja
Czas 1523 czerwca 1918
Miejsce nad rzeką Piawą
Terytorium Wenecja Euganejska
Wynik decydujące zwycięstwo Ententy
Strony konfliktu
 Włochy
 Wielka Brytania
 Francja
 Austro-Węgry
Dowódcy
Armando Diaz Svetozar Boroević
Siły
Zjednoczone Królestwo Włoch 900 000
Wielka Brytania 40 000
Francja 25 000
Austro-Węgry 946 000
Straty
8396 Skull and Crossbones.svg
30 603 Injury icon 2.svg
11 643 Skull and Crossbones.svg
80 852 Injury icon 2.svg
Położenie na mapie Włoch
Mapa lokalizacyjna Włoch
miejsce bitwy
miejsce bitwy
46°N 12°E/45,830556 12,209444

Bitwa nad Piawą (wł. Battaglia del solstizio „Bitwa przesilenia”, Battaglia di Mezzo Giugno „Bitwa połowy czerwca”).

Kontekst historyczny[edytuj | edytuj kod]

Po klęskach roku 1917 sytuacja wojsk włoskich nie była najlepsza. Włosi zostali odrzuceni na linie obronne w pobliżu Wenecji nad rzeką Piawą (do tej pory armia włoska straciła 600 tys. ludzi). Jednak z upływem czasu sytuacja uległa poprawie. W listopadzie 1917 roku na froncie włoskim zaczęli się pojawiać Francuzi i Brytyjczycy. Natomiast wiosną 1918 roku Niemcy wycofali z frontu włoskiego swoje oddziały, aby użyć ich w ofensywie wiosennej przeciwko Francji.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Bitwa nad Piawą rozpoczęła się 15 czerwca 1918 austriackimi atakami pozorującymi w pobliżu Passo del Tonale oraz huraganowym ostrzałem artyleryjskim. Ataki austriackie po pierwszych sukcesach, zostały jednak zatrzymane. Cele ofensywy wojsk cesarskich zostały zdradzone dowództwu włoskiemu przez dezerterów austriackich; wykorzystując te informacje, Włosi skoncentrowali na kierunku uderzenia dwie armie. Na innym odcinku natarcia Austriacy pod dowództwem Svetozara Boroevića von Bojny odnieśli większe sukcesy, ale zostali odcięci od linii zaopatrzeniowych przez lotnictwo alianckie, ponadto w miejscu tym pojawiły się posiłki włoskie. 19 czerwca 1918 Włosi, wsparci wojskami sojuszniczymi, przeszli do kontruderzenia i wyparli przeciwnika z zajętych po pierwszych sukcesach terenów. Bitwa, zakończona 23 czerwca 1918, stanowiła symbol agonii monarchii Austro-Węgierskiej, wykazała jej słabość militarną i wewnętrzną.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]