Bitwa pod Quifangondo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Quifangondo
Południowoafrykańska wojna graniczna
Battle of quifangondo.JPG
Schemat bitwy
Czas 10 listopada 1975
Miejsce dolina Quifangondo, Luanda
Terytorium Angola
Wynik zwycięstwo MPLA
Strony konfliktu
Bandeira da FNLA.svg Narodowa Armia Wyzwolenia Angoli (FNLA)
Zair Zair
Flag of Portuguese West Africa (proposal).svg najemnicy portugalscy
Movimento Popular de Libertação de Angola (bandeira).svg Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli - Partia Pracy (MPLA)
Kuba kubańscy doradcy
Dowódcy
Bandeira da FNLA.svg Holden Roberto Movimento Popular de Libertação de Angola (bandeira).svg Agostinho Neto
Siły
1 500 żołnierzy FNLA
200 Zairczyków
150 najemników portugalskich
1 000 żołnierzy MPLA
188 Kubańczyków
Straty
120 zabitych 1 zabity
3 rannych
Wojna w Angoli

Angola (1961)Kabinda (1975)Norton de Matros (1975)Quifangondo (1975)Cassinga (1978)Savate (1980)Lombo (1987)Cuito Cuanavale (1988)Calueque (1988)

Bitwa pod Quifangondo – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1975.

W roku 1975 dowódca FNLA (Narodowa Armia Wyzwolenia Angoli) Holden Roberto podjął decyzję o ataku na Luandę, drogą wzdłuż wybrzeża. Nadmorska droga biegła do jedynego mostu na rzece Bengo trzykilometrową groblą przecinającą bagna (dolina Quifangondo). Do pierwszego ataku na Quifangondo doszło 23 października 1975. Atak sił FNLA został jednak odparty przez siły MPLA (Ludowy Ruch Wyzwolenia Angoli - Partia Pracy) wspierane przez Kubańczyków.

Kolejny atak zaplanowano na dzień 10 listopada. Siły obrońców liczyły 1 000 ludzi, przeciwko nim Holden Roberto skoncentrował 1500 bojowników FNLA, 150 portugalskich najemników oraz 200 żołnierzy zairskich dysponujących kilkunastoma samochodami pancernymi. Szturm nastąpił o świcie po uprzednim przygotowaniu artyleryjskim. Atakujący zostali jednak powstrzymani w połowie długości grobli celnymi salwami pocisków rakietowych. W tej sytuacji oddział szturmowy rozpoczął odwrót, który szybko zamienił się w ucieczkę. Straty oddziałów FNLA wyniosły 120 zabitych. Po stronie MPLA zginął jeden żołnierz, 2 było rannych. Wśród doradców 3 odniosło rany (w tym dwóch Kubańczyków).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Krzysztof Kubiak: Wojna graniczna w Angoli 1975–1989, wyd. Inforteditions, Zabrze 2010.