Bitwa pod Tippecanoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Tippecanoe
Powstanie Tecumseha
Ilustracja
Bitwa pod Tippecanoe
Czas 7 listopada 1811
Miejsce Tippecanoe (w pobliżu ujścia rzeki Tippecanoe do rzeki Wabash)
Terytorium Indiana
Wynik zwycięstwo wojsk amerykańskich
Strony konfliktu
Star-Spangled Banner flag.svg Amerykanie Indianie
Dowódcy
William H. Harrison.jpg William Henry Harrison Shawnee Prophet, Tenskwatawa.jpg Tenskwatawa
Siły
1000 wojsk regularnych i milicja lokalna ponad 500 wojowników
Straty
68 zabitych,
120 rannych
ok. 50 zabitych,
ponad 70 rannych
Wojna Tecumseha 1811-1813

Tippecanoe (1811) - Moraviantown (1813)

Bitwa pod Tippecanoe, zwanym także Miastem Proroka (ang. Prophetstown) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 78 listopada 1811 na terytorium Indiany w trakcie Powstania Tecumseha. Powstanie to i negocjacje z nim związane, m.in. Traktat z Greenville, miały miejsce w granicach dzisiejszych stanów Ohio i Indiana.

Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk amerykańskich pod wodzą późniejszego prezydenta Stanów Zjednoczonych Williama Henry'ego Harrisona, które pokonały skonfederowanych Indian Tecumseha. Sama bitwa odbyła się w okolicy Miasta Proroka, głównego obozu Indian Tecumseha (dzisiejsza miejscowość Battle Ground w stanie Indiana, w hrabstwie Tippecanoe), w pobliżu ujścia rzeki Tippecanoe do rzeki Wabash.

Do starcia doszło podczas nieobecności Tecumseha, który wyruszył w poszukiwaniu sojuszników. W tym czasie siłami indiańskimi dowodził Tenskwatawa, jego brat-bliźniak i wielki prorok. Bezpośrednią komendę nad ponad 500 wojownikami objął Biały Nur z plemienia Szaunisów. Amerykanie wykorzystali nieobecność Tecumseha, zamierzając zadać decydujący cios w centrum indiańskiego sojuszu.

Plan pola bitwy

6 listopada 1811 roku siły amerykańskie w liczbie około 1000 regularnych żołnierzy oraz milicji lokalnej pod dowództwem Harrisona dotarły w okolice Tippecanoe. Do nadchodzących żołnierzy podjechał wówczas konno jeden z handlarzy indiańskich, prosząc ich o zawieszenie broni na okres jednego dnia w celu przygotowania spotkania pomiędzy obiema stronami.

Indianie, wysłuchawszy przepowiedni Tenskwatawy, który twierdził, że kule białych nie zrobią im krzywdy, przypuścili atak na obóz amerykański tuż przed świtem 7 listopada. Amerykanie odparli jednak skutecznie kilka kolejnych ataków.

Następnego dnia, 8 listopada 1811, Harrison wysłał niewielki oddział żołnierzy na zwiady do Tippecanoe. Różne źródła rozmaicie opisują to wydarzenie. Żołnierze twierdzili, że zastali miasto całkowicie opuszczone. Inne źródła donosiły o masakrze kobiet i dzieci. Na wszelki wypadek Harrison kazał spalić miasto i zniszczyć zapasy żywności Indian, po czym wrócił ze swoim oddziałem na pozycje wyjściowe. Straty obu stron w walce były raczej niewielkie – Amerykanie stracili 68 zabitych i 120 rannych, Indianie odpowiednio ok. 50 zabitych i ponad 70 rannych.

Odwołania w kulturze[edytuj]

Longin Jan Okoń w swojej książce przygodowej Tecumseh przedstawił inny obraz bitwy. Według niego prorok Tenskwatawa pozwolił wojownikom pić przysłany przez amerykanów alkohol, co spowodowało, że podczas bitwy o Miasto Proroka (w książce, to Amerykanie szturmowali) do walki była zdolna jedynie część wojowników indiańskich, co było główną przyczyną klęski.

Bibliografia[edytuj]

  • Alfred Pirtle: The Battle of Tippecanoe. Louisville: John P. Morton & Co./Library Reprints, 1900. ISBN 978-0-7222-6509-3.
  • John Sugden: Tecumseh: A Life. New York: Macmillan, 1999. ISBN 0-8050-6121-5.
  • H.D. Tunnell: To Compel with Armed Force: A Staff Ride Handbook for the Battle of Tippecanoe. Fort Leavenworth, KS: Combat Studies Institute, U.S. Army Command and General Staff College, 1998.