Bożena Szczepińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bożena Szczepińska
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1940
Baranowicze[1]
Data śmierci 2 października 2007
Zawód, zajęcie filolog
Tytuł naukowy doktor habilitowany nauk humanistycznych

Bożena Szczepińska (ur. 18 lipca 1940, zm. 2 października 2007)[1][2]polski filolog, doktor habilitowany nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa. Zajmowała się dialektologią, historią języka polskiego, onomastyką, polskim językiem religijnym, translatoryką biblijną. Pracowała w Instytucie Filologii na Wydziale Filologiczno-Historycznym Uniwersytetu Gdańskiego[3]. Należała do Komisji Języka Religijnego Rady Języka Polskiego[4].

Kariera naukowa[edytuj | edytuj kod]

Zajmowała się głównie przekładami biblijnymi. Wśród przekładów katolickich Biblię Tysiąclecia podawała jako przykład przekładu konfesyjnego (związanego z konkretnym wyznaniem), natomiast przekład ekumeniczny Nowego Testamentu uznała za bezkonfesyjny[5]. Ten drugi skrytykowała jednak za nadmierne nowatorstwo, zarzucając mu, że wprawdzie został pozbawiony archaizmów, ale przy okazji również i stylu biblijnego, oraz że spośród wszystkich przekładów ostatniego pięćdziesięciolecia najbardziej odbiega od konwencji biblijnych[6][7]. Przekład ekumeniczny Ewangelii Mateusza pochwaliła natomiast za to „że używa słownictwa potocznego, że stosuje leksykę typową dla potocznej polszczyzny współczesnej”[8].

Jej zdaniem tłumacz biblijny powinien dobrze znać wyjściowy język tekstu, posiadać dobrą orientację w języku docelowym i ze szczególną pieczołowitością musi zapoznać się z utrwalonym przez wieki polskim językiem religijnym[5]. Tłumaczom biblijnym zarzuciła niekonsekwencję i marginalizowanie roli językoznawców[9].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • O wierne i wyraziste słowo przekładowe : Anny Świderkówny tłumaczenie Ewangelii według św. Mateusza. „Gdańskie Studia Językoznawcze”. 7, s. 137–164, 2000. 
  • Ewangelie tylekroć tłumaczone... : studia o przekładach i przekładaniu. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, 2005. ISBN 83-7326-278-4.
  • Ewangelie wielekroć tłumaczone. Polskie przekłady Ewangelii ostatniego półwiecza, [w:] Od liryki do retoryki. W Kręgu słowa, literatury i kultury. Prace ofiarowane Profesorom Jadwidze i Edmundowi Kotarskim, pod red. I. Kadulskiej i R. Grześkowiaka, Gdańsk: UG 2004, s. 385–413.
  • Problemy przekładu i interpretacji, czyli o Jezusowym: „Kto nie bierze swego krzyża...”, [w:] W świecie słów i znaczeń. Księga pamiątkowa dedykowana Profesorowi Bogusławowi Krei, Gdańsk: UG 2001, s. 297–307.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nasi Poprzednicy – Wydział Filologiczny: Bożena Szczepińska. Wydział Filologiczny Uniwersytetu Gdańskiego, Instytut Filologii Polskiej. [dostęp 2016-01-09].
  2. Miejska Biblioteka Publiczna w Radzyniu Podlaskim – Katalog Zawartości Czasopism
  3. Dr hab. Bożena Szczepińska, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2015-12-10].
  4. Protokół z VII posiedzenia Komisji Języka Religijnego Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN, Rada Języka Polskiego Warszawa, 4 XI 2004 r.
  5. a b Julian Warzecha. "Ewangelie tylekroć tłumaczone.... Studia o przekładach i przekładaniu", Bożena Szczepińska, Gdańsk 2005: [recenzja]. „Collectanea Theologica”. 75/3, s. 228, 2005. 
  6. B. Szczepińska: O słownictwie polskiego przekładu ekumenicznego św. Mateusza. W: Tysiąc lat polskiego słownictwa religijnego. Pod red. B. Kreja. Gdańsk: 1999, s. 224.
  7. Ядвіга Казлоўская-Дода: Асаблівасці мовы так званага “экуменічнага перакладу” Новага Запавету (2003 г.). Лінгвістычныя Нататкі. W: Працоўныя матэрыялы Другога Міжнароднага Кангрэса. Раздзел 10. Беларуская Біблія: праблемы і перспектывы навуковага перакладу. T. 2. 2013, s. 344. ISBN 978-9955-12-958-5.
  8. Ewa J. Jezierska. Cechy polskiego stylu biblijnego (i język inkluzywny). „Śląskie Studia Historyczno-Teologiczne”. T. 41, z. 1, s. 217, 2008. 
  9. Warzecha, 2005, s. 229.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]