Bociarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Bociarski.svg

Bociarski – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Opis z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

W polu czerwonym miecz z rozdartą głownią, między dwiema gwiazdami złotymi w pas.

Klejnot: trzy pióra strusie.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Legitymacja w guberni kowieńskiej Jana, syna Macieja i wnuka Piotra z synami: Stanisławem, Janem, Antonim i Dominikiem w latach 1839-55. Legitymacja Jana, syna Jana z 1882[2].

Herbowni[edytuj]

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Bociarski. Inna rodzina o takim nazwisku używała herbu Ostoja. Ponieważ w czasie legitymacji niejednokrotnie zniekształcano herby, niewykluczone, że i tym Bociarskim przysługiwać powinna po prostu Ostoja.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 1. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 257.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]