Bogdan Golik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Bogdan Golik
Data i miejsce urodzenia 19 marca 1963
Wrocław
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Polska Partia Pracy
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Bogdan Dariusz Golik (ur. 19 marca 1963 we Wrocławiu) – polski polityk, ekonomista, przedsiębiorca, w latach 2004–2009 poseł do Parlamentu Europejskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

W 1987 ukończył studia na Wydziale Weterynarii Akademii Rolniczej we Wrocławiu, a następnie także studia doktoranckie na Akademii Ekonomicznej w Poznaniu, później prowadził działalność gospodarczą. W latach 1998–2004 pełnił funkcję wiceprezesa Krajowej Izby Gospodarczej. W 1991 został wiceprezesem i prezydentem Regionalnej Izby Gospodarczej w Lesznie. W 2002 założył i został prezesem Polsko-Arabskiej Izby Gospodarczej. W latach 1999–2001 był członkiem Rady Nadzorczej Polskiej Fundacji Promocji i Rozwoju Małych i Średnich Przedsiębiorstw, a od 1999 wiceprzewodniczącym Sejmiku Gospodarczego[1]. Pełni funkcję prezesa Instytutu Chińskiego w Polsce, a także wiceprezydenta Asia-Pacific CEO Association, Worldwide (APCEO) oraz jest Honorowym Członkiem Izby Gospodarczej Belgia-Chiny.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

W wyborach parlamentarnych w 2001 bez powodzenia kandydował do Sejmu z listy SLD-UP w okręgu kaliskim (otrzymał 4086 głosów)[2]. W 2004, liczbą 14 191 głosów, został wybrany do Parlamentu Europejskiego z listy Samoobrony RP w okręgu łódzkim. Początkowo nie należał do żadnego klubu. 1 grudnia 2004 wraz z Wiesławem Kucem wstąpił do Partii Europejskich Socjalistów. Był członkiem Komisji Rolnictwa i Podkomisji Bezpieczeństwa i Ochrony oraz Delegacji Unia-Chiny, Unia-Rosja i Unia-Ameryka Łacińska. Pod koniec 2004 wystąpił z Samoobrony RP.

W grudniu 2005 dziennik „Le Soir” przedstawił relację francuskiej prostytutki oskarżającej europosła o zgwałcenie[3]. W grudniu 2008 prokuratura belgijska prawomocnie umorzyła postępowanie w tej sprawie, uznając go za niewinnego[4]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 został zarejestrowany jako kandydat Polskiej Partii Pracy, jednak jeszcze przed wyborami zrezygnował ze startu[5]. W 2010 zasiadł w radzie krajowej Unii Pracy, a w czerwcu 2013 także w zarządzie krajowym tej partii, zostając sekretarzem ds. międzynarodowych. Członkiem tych gremiów był do grudnia 2016.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

W 2001, za zasługi w działalności na rzecz rozwoju samorządu gospodarczego, został odznaczony przez prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego Złotym Krzyżem Zasługi[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]