Wiesław Kuc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Wiesław Kuc
Data i miejsce urodzenia 2 września 1949
Sokołów Podlaski
Poseł do PE VI kadencji
Okres od 20 lipca 2004
do 13 lipca 2009
Przynależność polityczna Samoobrona
Rzeczpospolitej Polskiej

Wiesław Stefan Kuc (ur. 2 września 1949 w Sokołowie Podlaskim) – polski polityk, ekonomista, przedsiębiorca, urzędnik, nauczyciel akademicki i poseł do Parlamentu Europejskiego z ramienia Samoobrony RP od 2004 do 2009.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie i praca zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia ekonomista, w 1973 ukończył studia w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Początkowo pracował jako nauczyciel akademicki w Instytucie Zastosowań Matematyki i Statystyki SGGW. W latach 1978–1984 był głównym specjalistą w Krajowym Związku Kółek Organizacji Rolniczych. Następnie pracował jako urzędnik w Biurze ds. Młodzieży przy Urzędzie Rady Ministrów. W 1986 został dyrektorem departamentu w Urzędzie Patentowym RP. Od 1988 pracował w sektorze bankowym – najpierw jako kierownik w Banku Rozwoju Eksportu (do 1991), a następnie kolejno w: Banku Handlowo-Kredytowym, Merkury Bank S.A., Prosper Banku, Banku Staropolskim S.A. i KIB banku na Ukrainie. Od lipca do listopada 1994 pełnił funkcję prezesa Agencji Rozwoju Gospodarczego.

W 1997 zajął się własną działalnością gospodarczą. W 2003 został właścicielem Fabryki Mebli w Białej Podlaskiej SA[1]. Jest członkiem zarządu Stowarzyszenia „Razem dla Lubelszczyzny”.

Działalność polityczna[edytuj | edytuj kod]

Należał do ZSMP i ZSP. W 2004 wstąpił do Samoobrony RP. W tym samym roku, otrzymawszy 13 994 głosów, został wybrany z jej listy do Parlamentu Europejskiego[2] z okręgu lubelskiego. Podobnie jak pozostali posłowie Samoobrony RP pozostawał początkowo niezrzeszony, w grudniu 2004 dołączył (razem z Bogdanem Golikiem) do Partii Europejskich Socjalistów. Od grudnia 2006 należał do frakcji Unia na rzecz Europy Narodów. Przez całą kadencję zasiadał w Komisji Budżetowej oraz Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Był członkiem komitetu wyborczego Andrzeja Leppera jako kandydata w wyborach prezydenckich w 2005[3].

W 2009 ubiegał się bez powodzenia o reelekcję w wyborach europejskich (otrzymał 3613 głosów)[4]. Następnie wystąpił z Samoobrony RP.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest żonaty, ma dwoje dzieci.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]