Boguszyce (powiat oleśnicki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Boguszyce
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat oleśnicki
Gmina Oleśnica
Sołectwo Boguszyce
Liczba ludności (III 2011) 1434[1]
Strefa numeracyjna (+48) 71
Kod pocztowy 56-400 Oleśnica
Tablice rejestracyjne DOL
SIMC 0878872
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Boguszyce
Boguszyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Boguszyce
Boguszyce
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Boguszyce
Boguszyce
Ziemia 51°14′45″N 17°23′43″E/51,245833 17,395278
Strona internetowa miejscowości

Boguszycewieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie oleśnickim, w gminie Oleśnica.

Podział administracyjny[edytuj]

W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa wrocławskiego.

Historia[edytuj]

Najwcześniejsze wzmianki o Boguszycach są odnotowane w 1288 roku, kiedy to wieś jako dar parafii Świętego Krzyża we Wrocławiu przekazał książę Henryk IV Probus.

Kościół w Boguszycach był wzmiankowany już w 1318 roku. Pierwszy znany w historii poprzednik obecnego proboszcza to Konrad z Boguszyc, o którym wspominają kroniki kościelne z 1329 r.

Demografia[edytuj]

Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) liczyły 1434 mieszkańców[1]. Są największą miejscowością gminy Oleśnica.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[2]:

  • zespół kościoła par. pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy:
    • kościół par. pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy; świątynia przeszła gruntowną przebudowę w 1712 r., prace trwały przez dwa lata do 1714 r. i osiągnięto wygląd zbliżony do obecnego. Fundatorem kościoła był Adam Braun z Boguszyc. Wyposażenie wnętrza, przeważnie barokowe, pochodzi z przełomu XIX i XX w. Drewniano-szachulcowy kościół jest poewangelicką świątynią jednonawową o konstrukcji słupowo-ramowej. Jest orientowany, zbudowany w stylu barokowym na wysokim podmurowaniu i na planie ośmioboku. Salowy, bez wyodrębnionego prezbiterium z nawy. Dwie kruchty po bokach nawy, północna ma dodatkowo lożę kolatorską na piętrze. Od strony zachodniej jest wieża konstrukcji słupowej od frontu, w górnej części drewniana z zegarem z 1899 r. Wnętrze jest otynkowane z krótkimi emporami. Ołtarz główny i ambona pochodzi z okresu neobaroku z fragmentami barokowymi z około 1714 r. z umieszczoną ikoną patronki parafii. Obecnie świątynia jest kościołem parafialnym rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Marii Panny Nieustającej Pomocy[potrzebny przypis]
    • kaplica grobowa, z drugiej połowy XIX w.
    • cmentarz
  • szkoła ewangelicka, obecnie dom mieszkalny, z drugiej połowy XIX w.
  • park, z początku XX w.
  • zespół pałacowy, z drugiej połowy XIX w.:

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]