Bojomir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bojomir POL COA.svg

Bojomir – polski herb szlachecki z nobilitacji, nadany w Królestwie Kongresowym.

Opis herbu[edytuj]

W polu błękitnym półksiężyc złoty, z gwiazdą srebrną nad każdym z rogów.

Klejnot: na hełmie z łańcuchem z krzyżem kawalerskim na szyi, ramię z szablą[1] wzniesioną do cięcia.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nobilitacja Andrzeja Ruttie (według Uruskiego[2] i Marcinkowskiego[3], według Ostrowskiego Buttie[4]) 21 lutego 1827[4].

Herbowni[edytuj]

Tadeusz Gajl wymienia następujące rody herbownych:

Ruttie (u Ostrowskiego Buttie).

Przypisy

  1. opis u Uruskiego, opis u Marcinkowskiego, rysunek u Ostrowskiego, w opisie Ostrowskiego miecz
  2. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 15. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1907, s. 324.
  3. Kazimierz Marcinkowski: Rodziny zaszczycone szlachectwem w Królestwie Polskim 1815-1836 : z podaniem ich herbów na podstawie Dziennika Praw. Warszawa: Biliński L., 1907, s. 47.
  4. a b Juliusz Karol Ostrowski: Księga herbowa rodów polskich. T. 2. Warszawa: Główny skład księgarnia antykwarska B. Bolcewicza, 1897-1906, s. 26.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]