Breuer (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
POL COA Breuer.svg

Breuerpolski herb szlachecki z nobilitacji galicyjskiej.

Opis herbu[edytuj]

Tarcza dzielona w krzyż, obarczona skosem błękitnym, na którym trzy gwiazdy złote;
Pola I i IV złote;
W polu II, czarnym, lew wspięty, złoty, trzymający klejnot srebrny, nad którym gwiazda złota;
W polu III, czarnym, kotwica srebrna, na której korona złota.

Herb posiada dwa klejnoty.
Klejnot I: dwa skrzydła orle w lot, prawe złote ze skosem jak na tarczy, lewe błękitne;
Klejnot II: trzy pióra strusie, między złotymi czarne.
Labry: na obu hełmach czarne, podbite złotem.

Pod tarczą, na wstędze dewiza INTEGRITATE.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Józefowi Breuerowi, kawalerowi Orderu Żelaznej Korony III klasy, właścicielowi dóbr, bankierowi we Lwowie, gdzie przybył w 1826 ze Śląska, z drugim stopniem szlachectwa (Ritter von) i predykatem Bertemilian. Nobilitacja datowana na 27 października 1873, dyplom wystawiony 9 sierpnia 1874. Breuer był założycielem przedsiębiorstwa transportowego, patriotą polskim niemieckiego pochodzenia, od 1853 prezydent Izby Przemysłowo-Handlowej, a od 1861 zasiadał w Sejmie Krajowym i Izbie Posłów Rady Państwa z Izby Przemysłowej. Przydomek utworzono od imion trojga dzieci nobilitowanego - Berty, Emila i Jana[1].

Herbowni[edytuj]

Ponieważ herb Breuer był herbem własnym, z nobilitacji osobistej, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

Breuer von Bertemilian

Przypisy

  1. Sławomir Górzyński: Nobilitacje w Galicji w latach 1772-1918. DiG, 1999, s. 77. ISBN 83-7181-110-1.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]