British Rail

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
British Rail
Ilustracja
Pociągi British Rail na stacji King’s Cross w 1982 roku
Państwo

 Wielka Brytania

Siedziba

Londyn

Data założenia

1948

Data likwidacji

1997

brak współrzędnych

British Rail (do 1968 roku British Railways) – byłe brytyjskie przedsiębiorstwo transportowe, główny przewoźnik kolejowy w Wielkiej Brytanii od końca lat 40. do lat 90. XX wieku.

Przedsiębiorstwo powstało w wyniku nacjonalizacji czterech brytyjskich spółek kolejowych zwanych Big Four: Great Western Railway, London, Midland and Scottish Railway, London and North Eastern Railway oraz Southern Railway, która nastąpiła w 1948 roku.

Początkowo British Railways były zarządzane przez British Transport Commission (Brytyjską Komisję Transportu), a w 1962 roku jej rolę przejęła British Railways Board (zarządzająca również przeprawami promowymi Sealink oraz siecią hoteli).

Począwszy od lat 50. XX wieku przeprowadzona została modernizacja kolei brytyjskiej. Parowozy stopniowo zastępowano lokomotywami spalinowymi, przeprowadzono elektryfikację i przebudowę sieci kolejowej oraz zastosowano nową sygnalizację kolejową. Jednocześnie British Rail skoncentrowało swą działalność na przewozach towarowych, likwidując w latach 60. w ramach projektu Beeching Axe blisko 1/3 wszystkich połączeń pasażerskich[1][2].

W latach 1994–1997 dokonano prywatyzacji kolei brytyjskich. Zdecydowana większość infrastruktury kolejowej została przejęta przez nowo utworzone przez rząd przedsiębiorstwo Railtrack, a miejsce British Rail zajęło 25 niezależnych przewoźników.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. BBC: Back to Beeching. (ang.).
  2. British Railways Board. [dostęp 2010-03-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-10-14)]. (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]