Brodawkowcowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brodawkowcowate
Acrochordidae
Bonaparte, 1831
Ilustracja
Przedstawiciel rodziny – brodawkowiec arafurski (A. arafurae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada zauropsydy
Podgromada diapsydy
Nadrząd lepidozaury
Rząd łuskonośne
Podrząd węże
Nadrodzina Acrochordoidea
Rodzina brodawkowcowate
Typ nomenklatoryczny

Acrochordus javanicus Hornstedt, 1787

Synonimy

Rodzaju:

rodzaje

Acrochordus Hornstedt, 1787[4]

Brodawkowcowate[5] (Acrochordidae) – monotypowa rodzin węży z nadrodziny Acrochordoidea w rzędzie łuskonośnych (Squamata).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Indiach, Bangladeszu, Mjanmie, Kambodży, Malezji, Filipinach, Singapurze, Indonezji, Tajlandii, Wietnamie, na Sri Lance, Timorze Wschodnim, Nowej Gwinei i Australii[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Brodawkowcowate żyją wyłącznie w wodzie. Są jajożyworodne. Rozmnażają się raz na kilka lat. Ich ciało jest pokryte drobnymi łuskami przylegającymi do siebie. Łuski brzuszne są mniejsze od grzbietowych. Na zewnętrznej powierzchni łuski mają guzki, które nadają skórze szorstkości i umożliwiają przytrzymywanie złowionej ryby, w czasie jej duszenia. Brodawkowcowate żywią się rybami i skorupiakami.

Są łowione w celach spożywczych oraz w celu pozyskania skóry.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Acrochordus: gr. ακροχορδων akrokhordōn, ακροχορδονος akrokhordonos „brodawka z cienką szyjką”, od ακρον akron „koniec, zakończenie”; χορδη khordē „trzewia, wnętrzności”[7].
  • Chersydrus: gr. χερσυδρος khersudros „ziemnowodny wąż”[8]. Gatunek typowy: Acrochordus fasciatus Shaw, 1802 (= Hydrus granulatus Schneider, 1799).
  • Verrucator: łac. verruca „brodawka”[9]. Gatunek typowy: Acrochordus javanicus Hornstedt, 1787.
  • Potamophis: gr. ποταμος potamos „rzeka”[10]; οφις ophis, οφεως opheōs „wąż”[11]. Gatunek typowy: Acrochordus javanicus Hornstedt, 1787.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden rodzaj z następującymi gatunkami[6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. G. Cuvier: Le règne animal distribué d’après son organisation, pour servir de base a l’histoire naturelle des animaux et d’introduction a l’anatomie comparée. T. 2. Paris: Chez Déterville, 1817, s. 75. (fr.)
  2. H. Schlegel: Essai sur la physionomie des serpens. Cz. 2. Amsterdam: Schonekat, 1837, s. 428. (fr.)
  3. P. Schmidt. Beiträge zur ferneren Kenntniss der Meerschlangen. „Abhandlungen aus dem Gebiete der Naturwissenschaften”. 2 (2), s. 75, 1852 (niem.). 
  4. C.F. Hornstedt. Beskrifning på en ny Orm från Java. „Kungl. Svenska Vetenskapsakademiens Handlingar”. 8, s. 307, 1787 (szw.). 
  5. a b c Praca zbiorowa: Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, s. 399. ISBN 83-01-14344-4.
  6. a b P. Uetz & J. Hallermann: Higher taxa: Acrochordidae (ang.). The Reptile Database. [dostęp 2019-02-27].
  7. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-01-27]. (ang.)
  8. Reptilia. W: L. Agassiz: Nomenclator zoologicus, continens nomina systematica generum animalium tam viventium quam fossilium, secundum ordinem alphabeticum disposita, adjectis auctoribus, libris, in quibus reperiuntur, anno editionis, etymologia et familiis, ad quas pertinent, in singulis classibus. Soloduri: Jent et Gassmann, 1842–1846, s. 10. (łac.)
  9. Jaeger 1944 ↓, s. 250.
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 183.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 154.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. E.C. Jaeger: Source-book of biological names and terms. Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256. (ang.)
  2. Podrząd:Węże Serpentes w: W.Zamachowski, A.Zyśk Strunowce Chordata, Wydawnictwo Naukowe WSP, Kraków, 1997. ​ISBN 83-86841-92-3